Κυριακή, Νοεμβρίου 27, 2016

2o Εργαστήριο Πειραματικής Φιλοσοφίας

Ο Jesse Prinz συλλέγει ιδέες για πειράματα
Στο ερώτημα τι είναι "πειραματική φιλοσοφία" δεν υπάρχει εύκολη απάντηση (ούτε και στο ερώτημα "τι είναι φιλοσοφία").

Ίσως είναι πιο εύκολο να περιγραφεί χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα αντί έναν ορισμό. Λοιπόν ο Σωκράτης του Πλάτωνα, ο Καντ αλλά και ο Mill πίστευαν ότι η ενασχόληση με την Ηθική φιλοσοφία δεν μπορεί παρά να βοηθά στην ηθική βελτίωση του ατόμου (Schwitzgebel et al, 2009). Όμως μετρώντας τα βιβλία που εξαφανίζονται από έναν αριθμό βιβλιοθηκών, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι άνθρωποι περισσότερα εξειδικευμένα βιβλία Ηθικής φιλοσοφίας παρά άλλες κατηγορίες. Δηλαδή οι Ηθικοί φιλόσοφοι έκλεβαν περισσότερο από άλλες ειδικότητες. Επομένως (εφόσον βέβαια η κλοπή θεωρηθεί ότι είναι μια πράξη αρνητικής ηθικής), τα συμπεράσματα των Σωκράτη/Πλάτωνα, Καντ και Mill δεν φαίνεται να ισχύουν. Προφανώς το αποτέλεσμα ενός πειράματος δεν είναι παρά μια ένδειξη προς τη μια κατεύθυνση ή την άλλη, που μπορεί να ερμηνευτεί και διαφορετικά ή να ανατραπεί από επόμενα πειράματα.

Το πείραμα αυτό φαίνεται αστείο (τουλάχιστον αν δεν είσαι φιλόσοφος που κομπάζει για την ανώτερη ηθική του), όμως είναι αρκετά ενδεικτικό του τι μπορεί να σημαίνει "Πειραματική Φιλοσοφία": Ένας φιλόσοφος διατυπώνει κάποιες θέσεις οι οποίες μπορούν να αμφισβητηθούν με επιχειρήματα από κάποιον άλλο φιλόσοφο - χωρίς βέβαια να μ


Κατά τη διάρκεια του διήμερου Workshop που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο από την ομάδα πειραματικής φιλοσοφίας της Γερμανίας, με κύριους διοργανωτές τους Jesse Prinz και  Justin Sytsma. Συζητήθηκαν παρόμοια θέματα σχετικά με την θεμελίωση της πειραματικής φιλοσοφίας και παρουσιάστηκαν πειράματα κυρίως Ηθικής φιλοσοφίας.

Τρίτη, Νοεμβρίου 22, 2016

4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Φιλοσοφίας της Επιστήμης



Ο Τομέας Φιλοσοφίας και Θεωρίας της Επιστήμης και της Τεχνολογίας του
Τμήματος Μ.Ι.Θ.Ε. του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
διοργανώνει το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Φιλοσοφίας της Επιστήμης στις 1-3
Δεκεμβρίου 2016.

Στο 4ο Π.Σ.Φ.Ε. συμμετέχουν περισσότεροι από 100 ομιλητές και ομιλήτριες
από την Ελλάδα και από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα με ανακοινώσεις στις
θεματικές περιοχές: γενική φιλοσοφία της επιστήμης και φιλοσοφία ειδικών
επιστημών (φιλοσοφία της ψυχολογίας & επιστημών της νόησης, φιλοσοφία των
κοινωνικών επιστημών, φιλοσοφία της βιολογίας & των βιοϊατρικών επιστημών,
φιλοσοφία των μαθηματικών, φιλοσοφία της τεχνολογίας), φιλοσοφία της
γλώσσας και μεταφυσική της επιστήμης, αρχαία φιλοσοφία και επιστήμη και
ιστορία της φιλοσοφίας της επιστήμης.

Το Συνέδριο φιλοξενεί επίσης 9 Συμπόσια από ένα ευρύ φάσμα θεματικών
ενοτήτων στα οποία συμμετέχουν ερευνητές από τον ελλαδικό και το διεθνή
χώρο. Τα θέματα των Συμποσίων είναι: «Η φύση και τα όρια της μηχανιστικής
εξήγησης», «Φιλοσοφία τεχνητής νοημοσύνης: Ανάγκη Νέων Θεμελίων»,
«Αναλυτική φιλοσοφία: Σύγχρονοι τόποι και προοπτικές», «Προοπτικισμός στη
φιλοσοφία και την επιστήμη», «Έρευνα για τα ταυτοτικά και ακαδημαϊκά
χαρακτηριστικά των σπουδαστών Φιλοσοφίας στα ελληνικά ΑΕΙ», «The Concept
of Laws of Nature in Natural Philosophy from the 17th to the 18th
century», «Η πρόοδος στη φιλοσοφία: εναλλακτικές προσεγγίσεις»,
«Philosophical perspectives on probabilities in physics» και «Η συμβολή
του πλατωνικού Φαίδωνα στη φιλοσοφία της επιστήμης».

To 4ο Π.Σ.Φ.Ε. του 2016 τιμά την επέτειο των 300 χρόνων από το θάνατο του
Gottfried Wilhelm Leibniz (1716-2016) με τη Στρογγυλή Τράπεζα: «300 χρόνια
μετά τον Leibniz».

Το Συνέδριο τιμούν με την παρουσία τους 5 προσκεκλημένοι διεθνώς
καταξιωμένοι φιλόσοφοι.

Ο Daniel Garber, καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον,
συμμετέχει στο Συνέδριο με την ομιλία: «Leibniz on Principles in Natural
Philosophy: The Principle of the Equality of Cause and Effect» καθώς και
στη Στρογγυλή Τράπεζα: «300 χρόνια μετά τον Leibniz».

Ο Michel Ghins, ομότιμος καθηγητής του Καθολικού Πανεπιστημίου της Λουβέν,
συμμετέχει στο Συνέδριο με την ομιλία: «The stability of the reference of
theoretical terms through scientific revolutions».

Ο Carl Hoefer, καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης,
συμμετέχει στο Συνέδριο με την ομιλία: «Selective Scientific Realism
Reformulated» καθώς και στο Συμπόσιο Philosophical perspectives on
probabilities in physics με την ομιλία: «Probability in Bohmian Quantum
Mechanics: Puzzles and Solutions».

Η Genoveva Marti, καθηγήτρια φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης,
συμμετέχει στο Συνέδριο με την ομιλία: «The impact of experimental
semantics' results on the theory of direct reference».

Η Orly R. Shenker, καθηγήτρια φιλοσοφίας της επιστήμης στο Εβραϊκό
Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, συμμετέχει στο Συμπόσιο Philosophical
Perspectives on Probabilities in Physics με την ομιλία: «Emergent chance».

Το Συνέδριο θα διεξαχθεί στις αίθουσες του Τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας
& Θεωρίας της Επιστήμης, στην Πανεπιστημιούπολη, στα Άνω Ιλίσια (δίπλα στο
Πανεπιστημιακό Γυμναστήριο).

Η είσοδος στο Συνέδριο είναι ελεύθερη.

Μπορείτε να βρείτε όλες τις πληροφορίες για το Συνέδριο (Πρόγραμμα,
Περιλήψεις, κλπ.) στην ιστοσελίδα του Συνεδρίου:

http://greekphilsci.blogspot.gr/

Τετάρτη, Ιουλίου 13, 2016

Εκλογή της Ομότιμης Καθηγήτριας του Τμήματος ΜΙΘΕ κ. Στ. Βοσνιάδου ως μέλους της «Academia Europea»


Η Κοσμητεία της Σχολής Θετικών Επιστημών, με μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη ικανοποίηση, γνωστοποιεί ότι η Ομότιμη Καθηγήτρια Γνωσιακής Επιστήμης του Τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας & Θεωρίας της Επιστήμης, κ. Στέλλα Βοσνιάδου, εκλέχθηκε πρόσφατα μέλος της τάξης των Επιστημών Συμπεριφοράς (Behavioural Sciences) της Academia Europea — The Academy of Europe.

Η Academia Europaea ιδρύθηκε το 1988. Είναι ένας οργανισμός εξαίρετων ερευνητών από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Τα μέλη της Ακαδημίας καλύπτουν το πλήρες φάσμα των αντικειμένων που συγκροτούν τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, τις φυσικές επιστήμες και τις επιστήμες της ζωής καθώς και τα μαθηματικά και την ιατρική. Έχει περίπου 3.200 μέλη. Η Ακαδημία έχει σήμερα ως μέλη 30 Έλληνες και Ελληνίδες ερευνητές και ερευνήτριες, εκ των οποίων έξι (6) είναι ή διετέλεσαν μέλη ΔΕΠ του ΕΚΠΑ και από αυτά δύο (2) προέρχονται από το ΜΙΘΕ.

H Κοσμητεία της Σχολής συγχαίρει ολόθερμα την εξαίρετη συνάδελφο για τη μεγάλη επιτυχία και τη διεθνή αναγνώριση του έργου της, το οποίο αποτελεί προϊόν της έρευνας που έχει διεξάγει στο πλαίσιο του Τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας & Θεωρίας της Επιστήμης, και προσδοκά πολλές ακόμη παρόμοιες διακρίσεις του ιδιαίτερα αξιόλογου έργου που επιτελεί το ανθρώπινο δυναμικό της Σχολής.


Η σελίδα της κ. Βοσνιάδου στο ΜΙΘΕ

Σάββατο, Μαΐου 28, 2016

4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Φιλοσοφίας της Επιστήμης CfP


Πρόσκληση ενδιαφέροντος (Call forAbstracts)

Ο Τομέας Φιλοσοφίας και Θεωρίας της Επιστήμης και της Τεχνολογίας του Τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης οργανώνει το 4οΠανελλήνιο Συνέδριο Φιλοσοφίας της Επιστήμης (1 – 3 Δεκεμβρίου 2016) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Στις θεματικές ενότητες του Συνεδρίου εμπίπτουν όλες οι περιοχές της φιλοσοφίας των επιστημών (γενική φιλοσοφία της επιστήμης και φιλοσοφία ειδικών επιστημών) καθώς και περιοχές της φιλοσοφίας (μεταφυσική, γνωσιολογία, ηθική, φιλοσοφία της γλώσσας, φιλοσοφία του νου, ιστορία της φιλοσοφίας, πολιτική φιλοσοφία, φιλοσοφία κοινωνικών επιστημών) στο βαθμό που οι ανακοινώσεις σχετίζονται με θέματα που αφορούν την επιστήμη.

Το Συνέδριο, το οποίο θα περιλαμβάνει εισηγήσεις και συμπόσια, είναι ανοικτό σε όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής και ερευνητικής κοινότητας, σε υποψήφιους και υποψήφιες διδάκτορες και μεταπτυχιακούς φοιτητές και φοιτήτριες. Η γλώσσα του Συνεδρίου είναι η ελληνική. Ο μέγιστος χρόνος που θα διατεθεί για την παρουσίαση εισηγήσεων είναι 30 λεπτά συμπεριλαμβανομένης της συζήτησης. Η διάρκεια των συμποσίων είναι 2 ώρες συνολικά (έως 4 ομιλίες) και η εσωτερική τους οργάνωση επαφίεται στους συμμετέχοντες. Οι προτάσεις για παρουσίαση εισήγησης ή οργάνωση συμποσίου υποβάλλονται μόνο ηλεκτρονικά και θα υποβληθούν ανώνυμα σε κρίση από δύο μέλη της Επιστημονικής Επιτροπής του Συνεδρίου.

Το όριο λέξεων για την υποβολή περίληψης προσωπικής εισήγησης είναι 500 λέξεις.
Η υποβολή πρότασης για συμπόσιο πρέπει να περιλαμβάνει μια γενική περιγραφή του θέματος του συμποσίου έως 700 λέξεις και περιλήψεις, έως 250 λέξεις, για κάθε εισήγηση που θα συμπεριλαμβάνεται σε αυτό.

Κάθε συγγραφέας επιτρέπεται να παρουσιάσει μόνο μία προσωπική εισήγηση στο Συνέδριο.

Προθεσμία υποβολής προτάσεων: Πέμπτη 9 Ιουνίου* 2016 
(*ελέγξτε για πιθανότητα παράτασης)
Ημερομηνία ανακοίνωσης αποτελεσμάτων: Παρασκευή 15 Ιουλίου 2016

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του συνεδρίου: http://greekphilsci.blogspot.gr/
ή απευθυνθείτε στην Οργανωτική Επιτροπή στην ηλεκτρονική διεύθυνση: phos@phs.uoa.gr

Τρίτη, Απριλίου 05, 2016

Ιδρυτική διημερίδα Ελληνικής Νευροψυχολογικής Εταιρείας


9-10 Απριλίου 2016

Μαγγίνειο Αμφιθέατρο , Αρεταίειο Νοσοκομείο , ΕΚΠΑ.
Μπορείτε να κατεβάσετε το πρόγραμμα από ΕΔΩ

Δευτέρα, Απριλίου 04, 2016

Διαδραστική έκθεση του ΠΜΣ Γνωσιακής Επιστήμης στο Athens Science Festival 2016


Δεν έτυχε, πέτυχε!
Το 2014 η διαδραστική έκθεση αντιληπτικών πλανών που προετοιμάστηκε από τους φοιτητές του μεταπτυχιακού προγράμματος Γνωσιακής Επιστήμης (ΜΙΘΕ, ΕΚΠΑ) άφησε κατάπληκτους εκατοντάδες μικρούς και μεγάλους επισκέπτες του Athens Science Festival. 
Επανέρχεται φέτος στο Athens Science Festival 2016 με ακόμα περισσότερα διαδραστικά εκθέματα που προετοιμάστηκαν με ζήλο από τους εθελοντές φοιτητές του μεταπτυχιακού και θα δείξουν στο ευρύ κοινό τα μυστικά της ανθρώπινης αντίληψης μέσα από ειδικά σχεδιασμένα πειράματα που σκοπεύουν, έστω για λίγο, να την εξαπατήσουν.

Οι συντελεστές της διαδραστικής έκθεσης:

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ


Αθανάσιος Πρωτόπαπας
Αναπληρωτής Καθηγητής Γνωσιακής Επιστήμης, Διευθυντής του Π.Μ.Σ. "Γνωσιακή Επιστήμη"


Ειρήνη Σκαλιόρα
Ερευνήτρια Γ', Ινστιτούτο Ιατροβιολογικών Ερευνών Ακαδημίας Αθηνών


Γιώργος Γιαννακόπουλος
Συνεργαζόμενος Ερευνητής Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. «Δημόκριτος», Διδάσκων του Π.Μ.Σ. "Γνωσιακή Επιστήμη", Συνιδρυτής SciFY


Ελένη Κονσολάκη
Διδάσκουσα DEREE-The American College of Greece



ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ


Δημήτρης Παππάς (συντονιστής),  Αλίνα Ορφανού,  Βίκυ Καραδήμα,  Βίκυ Σαλβάνου,  Γεράσιμος Δούκας,  Γεωργία Δέδε,  Γιώργος Μητκίδης,  Δήμητρα Ζαμπράκα,  Δημήτρης Σαγρής,  Ευαγγελία Χωριάτη,  Ιλιάνα Κολοτούρα,  Κατερίνα Κλουβάτου,  Κατερίνα Ρασσιά,  Κωνσταντίνος Αρμάος,  Λυδία Λιάπη,  Μαρία Κουτρομάνου,  Νάντια Παρασκευούδη,  Ναταλία Παραστατίδου,  Πέννυ Μπούνια,  Πέτρος Παπαδόπουλος,  Πηνελόπη Μπούρα,  Σοφία Αποστολοπούλου,  Χριστιάννα Κοντολιού

Η ιστοσελίδα της έκθεσης:


http://mindfest.org

Σάββατο, Φεβρουαρίου 20, 2016

ΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ

ΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ


Τα ξημερώματα της Πέμπτης 18 Φλεβάρη εξαφανίστηκε από το εργαστήριο γνωσιακής επιστήμης (μαζί με άλλα πράγματα) ένα ειδικό εξάρτημα που είναι κατάλληλο μόνο για έρευνες και ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΆΧΡΗΣΤΟ χωρίς πρόσθετο ειδικό εξοπλισμό, ειδικό λογισμικό, και ειδική εκπαίδευση. Δεν έχει αξία στην αγορά. Χρησιμεύει μόνο σε μεταπτυχιακούς φοιτητές και υποψήφιους διδάκτορες, νέους (απλήρωτους) επιστήμονες που εργάζονται για τις διπλωματικές και τις διατριβές τους και η απώλειά του θα τους πάει χρόνια πίσω. Οι έρευνές τους εξετάζουν πού κοιτάνε τα μάτια όταν διαβάζουμε και έχουν στόχο να βοηθήσουν τα παιδιά που δυσκολεύονται να μάθουν να διαβάζουν.
Παρακαλούμε, όποιος/-α το βρει να επικοινωνήσει μαζί μας. Θα λάβει χρηματική αμοιβή και δεν θα ρωτήσουμε πού το βρήκε. 
697 203 4206

Σάββατο, Νοεμβρίου 28, 2015

Πρόσκληση σε διάλεξη, Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015

Όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε την προηγούμενη διάλεξη (που έγινε την περασμένη Πέμπτη) του Mattia Della Rocca, υποψήφιου διδάκτορα στο Department of Civilizations and Forms of Knowledge, University of Pisa, και History and Philosophy of Psychology and Neurosciences Lab (University of Rome Tor Vergata) περιμένουμε με προσμονή να τον ξανακούσουμε στην ομιλία με θέμα:

 Histories of the Brain, Part 2: Milestones and developments in the 20th century 


 που θα πραγματοποιηθεί την
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015, ώρα 18:15 

στην Αίθουσα Διδασκαλίας Δ, Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης (στα ΑΑΠ-ΒΑΠ) Πανεπιστημιούπολη, Ιλίσια.


Παρασκευή, Νοεμβρίου 20, 2015

Πρόσκληση σε Διάλεξη - Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015


Παρασκευή, Νοεμβρίου 13, 2015

4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γνωστικής Ψυχολογίας


Ο Κλάδος Γνωστικής Ψυχολογίας της Ελληνικής Ψυχολογικής Εταιρείας (ΕΛΨΕ) και το Τμήμα Ψυχολογίας του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) διοργανώνουν και σας προσκαλούν στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γνωστικής Ψυχολογίας με τίτλο "60 χρόνια Γνωστική Ψυχολογία".

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο κτήριο της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ από τις 14 έως τις 16 Απριλίου 2016.
Το 2016 συμπληρώνονται 60 χρόνια από τη χρονιά που από πολλούς θεωρείται το γενέθλιο έτος της Γνωστικής Ψυχολογίας και από το επιστημονικό συμπόσιο που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1956 από το Special Interest Group in Information Theory στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης. Η Οργανωτική Επιτροπή του 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Γνωστικής Ψυχολογίας φιλοδοξεί το συνέδριο να παίξει έναν παρόμοιο ρόλο με αυτόν του συμποσίου στο ΜΙΤ: να φιλοξενήσει την ελληνική επιστημονική κοινότητα που ασχολείται με τη μελέτη του νου, των γνωστικών διεργασιών και των εφαρμογών της βασικής έρευνας σε άλλους σχετικούς τομείς, να αποτυπώσει την επιστημονική έρευνα που πραγματοποιείται σήμερα στην Ελλάδα στη συγκεκριμένη περιοχή, καθώς και να συμβάλει στη διεπιστημονική συνεργασία και στο διάλογο.
Η Οργανωτική Επιτροπή σας προσκαλεί να συμμετάσχετε στο Συνέδριο με συμπόσια, εργαστήρια, προφορικές ανακοινώσεις και αναρτημένες εργασίες.
Σας περιμένουμε στην Αθήνα!


Ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής
Πέτρος Ρούσσος, Επίκ. Καθηγητής


Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του συνεδρίου:

Τρίτη, Νοεμβρίου 10, 2015

Ημερίδα babyaffect - Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015


Πρόγραμμα Ημερίδας Έργου
“​BabyAffect: Affective and behavioral modeling of early childhood lexicalizations
and communicative functions with application to autism spectrum disorders and language delay detection​” 
 
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015
11:00 ­ 16:30

Αμφιθέατρο Πολυμέσων (κτήριο κεντρικής βιβλιοθήκης)
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο - Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου 


The main scientific premise of the BabyAffect project is that the extra­lexical and extra­linguistic stream in child­caregiver communication, e.g., affect, communicative intent, enhances significantly the lexical acquisition process in early childhood both in terms of quality (e.g., semantic categorization ability) and quantity (rate of learning, vocabulary spurt). We intend to demonstrate this both experimentally using statistical information extracted from audio­visual recordings and formally using cognitive modeling of lexical acquisition using parallel distributed model and semantic networks. Demonstrating the connection between affect, intent and vocabulary learning is also relevant for children with autistic spectrum disorders and language­delay that are often show impairments in non­verbal communication skills. Duration: 01­02­2014 ­ 31­10­2015
Funded by: Aristeia II, GSRT (grant number 3610)

Project web site: https://sites.google.com/site/babyaffectproject/home


 
1. SATELLITE SESSION (11:00 ­ 12:30)[11:00­11:30] “​Affective text analysis​” by E. Palogiannidi
[11:30­12:00] “​Learning
in autism​” by A. Andrikopoulou
[12:00­12:30] “​Cognitively
motivated semantic representations​” by A. Potamianos and E. Iosif 

Break 12:30 ­ 13:00 


2. MAIN SESSION (13:00 ­ 15:45)[13:00­13:10] ​ “Overview of the BabyAffect project”​by A. Potamianos
[13:10­13:50]
​“Maternal speech to toddlers with autism spectrum disorders” ​and ​“Cooperative awareness and vocabulary development in autism spectrum disorders”​by C. Papailou [13:50­14:20] ​“Audio and video analysis of longitudonal recordings of TD and ASD children”​by I. Klasinas and P. Koutras
[14:20­15:00]
​“The role of affect to the acquisition of lexical semantics”​by E. Iosif
[15:00­15:45]
​“Modeling the role of social­pragmatic factors in impaired learning of word meanings”​by M. Vinos 

Break 15:45 ­ 16:00


3. DISCUSSION (16:00 ­ 16:30)

Σάββατο, Οκτωβρίου 17, 2015

Έρευνα για πολυαισθητηριακή λειτουργία παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος

Οι δηλώσεις συμμετοχής είναι έως 15 Νοεμβρίου

Ενημερωτικό Έρευνας

Αγαπητέ γονέα,
Με αυτή την επιστολή ζητάμε τη συμμετοχή παιδιών σε έρευνα για την πολυαισθητηριακή λειτουργία παιδιών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ). 
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο εκπόνησης διπλωματικής εργασίας στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) «Βασική και Εφαρμοσμένη Γνωσιακή Επιστήμη» του Πανεπιστημίου Αθηνών, μελετάμε την οπτικοακουστική ενοποίηση σε άτομα με ΔΑΦ. Σύμφωνα με έρευνες από τη διεθνή βιβλιογραφία, υπάρχουν ενδείξεις άτυπης επεξεργασίας οπτικοακουστικών συμβάντων από άτομα με ΔΑΦ. Ωστόσο, δεν έχει διευκρινιστεί αν υπάρχουν ελλείμματα και ποια ακριβώς είναι αυτά, λόγω αντικρουόμενων ευρημάτων. Η αβεβαιότητα αυτή αντανακλάται στο διαγνωστικό και στατιστικό εγχειρίδιο (DSM) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας, όπου η μη τυπική αισθητηριακή επεξεργασία αποτελούσε χαρακτηριστικό των ατόμων με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές μέχρι και το DSM-II, αφαιρέθηκε στα DSM-ΙΙΙ και DSM-ΙV και επανήλθε στο DSM-V στις ΔΑΦ. 
Επειδή η πολυαισθητηριακή ενοποίηση είναι πολύ σημαντική για την ομαλή γνωστική ανάπτυξη έχουμε σχεδιάσει μία ερευνητική διαδικασία για να διερευνήσουμε συστηματικά τις χρονικές παραμέτρους της ενοποίησης. 
Στην ερευνητική διαδικασία κάθε παιδί θα συμμετάσχει σε δύο δραστηριότητες μέγιστης διάρκειας 5 λεπτών η κάθε μία. Και στις δύο δραστηριότητες θα παρουσιάζονται σε οθόνη υπολογιστή κάποια ζώα σε μορφή κινουμένων σχεδίων (είτε οπτικά, είτε ακουστικά, είτε οπτικοακουστικά). Το παιδί θα αποκρίνεται πατώντας πλήκτρα σύμφωνα με τις οδηγίες που θα λάβει. Η ερευνήτρια θα είναι μαζί με τον συμμετέχοντα για καθοδήγηση και υποστήριξη. Επίσης, με την βοήθεια του γονέα, θα ληφθεί ένα σύντομο ιστορικό σχετικά με τη διάγνωση και τις γενικές δεξιότητες του παιδιού, διάρκειας 10 λεπτών.
Ως προς τα δεδομένα της έρευνας θα τηρηθεί απόλυτη εχεμύθεια και δεν θα υπάρξει καμία ονομαστική αναφορά στα άτομα που θα συμμετάσχουν. Μετά την επεξεργασία των δεδομένων οι γονείς θα μπορούν να ενημερωθούν σχετικά με τα αποτελέσματα της έρευνας. Για περαιτέρω πληροφορίες ή απορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας με e-mail στο argiro.vatakis@gmail.com  ή στο venetia.bakirtzi@gmail.com.

Αργυρώ Βατάκη
Ερευνήτρια στο Cognitive Systems Research Institute (CSRI)
Συνεργαζόμενη καθηγήτρια στο ΠΜΣ. «Βασική και Εφαρμοσμένη Γνωσιακή Επιστήμη»
www.argirovatakis.com
argiro.vatakis@gmail.com
Βενετία Μπακιρτζή 
Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής στο Ειδικό Νηπιαγωγείο ΜΔΔΕ «Ρόζα Ιμβριώτη»
Μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο ΠΜΣ. «Βασική και Εφαρμοσμένη Γνωσιακή Επιστήμη»
venetia.bakirtzi@gmail.com


Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%B5-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D#ixzz3opeATVa9 
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 29, 2015

Παρουσίαση ειδικού αφιερώματος του περιοδικού ΝΟΗΣΙΣ: Ο Νους ως Μηχανή. 1η Οκτωβρίου 2015



Η Ελληνική Εταιρεία Γνωσιακής Επιστήμης
σε συνεργασία με τις εκδόσεις
Gutenberg – Πανεπιστημιακά

σας προσκαλούν στην παρουσίαση του
Ειδικού Αφιερώματος του Περιοδικού ΝΟΗΣΙΣ

Ο νους ως μηχανή

που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015, ώρα 19:00, στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων, Κτήριο “Κωστής Παλαμάς”, Ακαδημίας 48 και Σίνα.

Συντονίζουν:
Στέλλα Βοσνιάδου και Κωνσταντίνος Μουτούσης

Ομιλητές:
Γιώργος Γυφτοδήμος
Φίλιππος Καργόπουλος
Κώστας Παγωνδιώτης
Θανάσης Πρωτόπαπας
Πέτρος Τζελεπίδης
Στάθης Ψύλλος

DUKE UNIVERSITY: Dog Emotion and Cognition



DOG EMOTION AND COGNITION (link για τη σελίδα του μαθήματος)
Ένα πολύ ενδιαφέρον διαδικτυακό μάθημα ξεκίνησε την περασμένη βδομάδα στην ελεύθερη πλατφόρμα μάθησης Coursera.
Πρόκειται για τον συναισθηματικό και νοητικό κόσμο του καλύτερου φίλου μας, του σκύλου! Το έχει αναλάβει ο εξαιρετικός καθηγητής (associate Professor) εξελικτικής ανθρωπολογίας Brian Hare και θα ολοκληρωθεί σε 8 βδομάδες:


Syllabus

Week 1

Course Information
  1. About the Course

Week 2

The Paradox of a Best Friend That Evolved From Our Worst Enemy
  1. Introduction
  2. Cognition Through the Ages

Week 3

How Biology Studies Cognitive Evolution
  1. The Importance of Scientific Experimentation
  2. Approaches to Cognition
  3. What Makes Us Different From Other Species?

Week 4

Dogs Are Cognitively Remarkable
  1. Cognitive Strengths and Their Origins

Week 5

Evolutionary Accidents and Survival of the Friendliest
  1. Origins of Domesticiation
  2. The Art of Self-Domestication

Week 6

Problems That Dogs Can and Cannot Solve
  1. Dog Cognition: Social and Physical Worlds
  2. Dog Differences: Wolves vs Dogs

Week 7

Finding Your Dog's Genius
  1. What Breed Tells About Cognition and Agresssion
  2. Humans and Dogs: Working Together
  3. The Power of Citizen Science

Week 8

Final Exam

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 01, 2015

Για την αναπαραγωγιμότητα στην ψυχολογία

Το εύρημα για την αποτυχία αναπαραγωγής ερευνητικών ευρημάτων ψυχολογίας ήταν αναμενόμενο. Η τροπή που παίρνει η συζήτηση όμως είναι εσφαλμένη. Ο λόγος για την αποτυχία της αναπαραγωγιμότητας δεν είναι ότι η ψυχολογία είναι κακή, ή δεν είναι καν, επιστήμη, ότι οι έννοιές της δεν είναι μετρήσιμες, ή ότι δεν έχει μοιάσει αρκετά με τις φυσικές επιστήμες.

Στην πραγματικότητα η ψυχολογία προσπαθεί μόνο να μοιάσει όσο περισσότερο γίνεται στην φυσική. Για πολλούς ψυχολόγους της ποιοτικής έρευνας αυτή η προσπάθεια είναι μέρος του προβλήματος, και όχι μέρος της λύσης, όπως προτείνουν κάποιοι. Δεν συμφωνώ με την εγκατάλειψη της ποσοτικοποίησης στην ψυχολογία, απεναντίας θεωρώ τον εαυτό μου ποσοτικό ψυχολόγο. Αλλά δικαιώνω απόλυτα αυτούς τους οπαδούς της ερμηνευτικής και του αντιθετικισμού, διότι οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν ποσοτικές μεθόδους που δεν καταλαβαίνουν, και δεν θέλουν να αλλάξουν τις ερευνητικές πρακτικές που εσωτερίκευσαν στο διδακτορικό τους.

Η εφαρμοσμένη στατιστική χρησιμοποιείται με διαστρεβλωμένο τρόπο στις επιστήμες υγείας, και αυτό είναι γενικότερο πρόβλημα, επομένως οποιαδήποτε "φωτογραφική" στοχοποίηση της ψυχολογίας ως προβληματικής επιστήμης είναι παραπλανητική και προέρχεται από άτομα με παταγώδη άγνοια του αντικειμένου της ψυχολογίας, αλλά και σοβαρά ελλείματα κατανόησης της φιλοσοφίας της επιστήμης. Στο δημόσιο διάλογο η συζήτηση αναφέρεται σε "ευρήματα" με έναν τρόπο που είναι μάλλον ξένος προς το τι συνιστά ένα ερευνητικό εύρημα. Τα ευρήματα των ψυχολογικών ερευνών δεν είναι μεμονωμένες προτάσεις που σμιλεύονται σε πέτρες. Εντάσσονται σε αλυσίδες συλλογισμών και προηγούμενων ευρημάτων και συχνά επιδιώκουν να διασαφηνίσουν μηχανισμούς ή να αποκλείσουν εναλλακτικές εξηγήσεις. Πολλά ευρήματα, παρόλο που δεν επιχειρείται ευθέως η αναπαραγωγή τους, ξαναεμφανίζονται σε συνθήκες ελέγχου σε άλλες έρευνες που επεκτείνουν τη θεωρία. Οι θεμελιωδέστερες θεωρίες της κοινωνικής και της γνωστικής ψυχολογίας έχουν επιδειχθεί επανειλημένα στο εργαστήριο και το πεδίο. Επομένως η αξιοποίηση των ευρημάτων από αδαείς για υπονόμευση της αξιοπιστίας του κλάδου είναι αστήρικτη.

Οι ερευνητές των επιστημών υγείας έχουν γαλουχηθεί με την εσφαλμένη πεποίθηση ότι η χαμηλή τιμή πιθανότητας του σφάλματος τύπου Ι εξασφαλίζει την αναπαραγωγιμότητα της μελέτης. Αυτό είναι απλά λάθος. Η αναπαραγωγή της μελέτης είναι αναπόφευκτη προκειμένου να διασφαλιστεί το αποτέλεσμα. Κι όμως επί επτά δεκαετίες τα επιστημονικά περιοδικά και η επιστημονική κοινότητα έχει επενδύσει όλες της τις προσπάθειες στην επίτευξη χαμηλών τιμών πιθανότητας σφάλματος τύπου Ι, συχνά χειραγωγώντας λίγο ή πολύ τα δεδομένα. Αν δεν έχεις στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα δεν δημοσιεύεις. Για αυτό και η επαγγελματικοποίηση της έρευνας, έκανε τους ερευνητές να προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν τον αριθμό των δημοσιεύσεών τους, τις ετεροαναφορές κλπ. Η κατασκευή της στατιστικής σημαντικότητας με κάθε κόστος είναι ένα καθημερινό φαινόμενο, και αυτοί που φταίνε περισσότερο είναι όσοι το αποσιωπούν.

Η έλλειψη ερευνών αναπαραγωγής, επίσης οφείλεται στην επαγγελματικοποίηση της έρευνας. Αν προσπαθήσεις να αναπαράγεις ένα εύρημα και αποτύχεις, το πιθανότερο είναι να το βάλεις στο συρτάρι σου και να μην ξαναασχοληθείς ποτέ με αυτό. Εδώ που τα λέμε, ακόμα και αν μια δική σου πρόταση αποτύχει να περάσει το (εσφαλμένο) τεστ της στατιστικής σημαντικότητας , πάλι στο συρτάρι σου θα καταλήξει. Δεν δίνεται χρηματοδότηση για αναπαραγωγές πειραμάτων, και οι ερευνητές επιδιώκουν να κάνουν έρευνες που θα προωθήσουν το εισόδημά τους και τη θέση τους στην ιεραρχία. Και ακόμα και όταν γίνονται οι αναπαραγωγές, γίνονται ως δευτερεύοντα έργα, από φοιτητές, σε θερινή περίοδο, κλπ. Δεν δίνεται η δέουσα προσοχή στην αναπαραγωγή, λόγω μιας αρρωστημένης επαγγελματικής νοοτροπίας στην έρευνα. Αντί αυτής, σε κάθε πανεπιστημιακό τμήμα θα πρέπει να διαμορφώνεται εργαστήριο στο οποίο θα μπορούν να αναπαράγονται όλα τα βασικά ευρήματα των ψυχολογικών ερευνών. Οι ερευνητές θα πρέπει να προαναγγέλουν τους ερευνητικούς σχεδιασμούς και τις υποθέσεις τους εκ των προτέρων, τουλάχιστον στο τμήμα τους, αν όχι στα περιοδικά στα οποία σκοπεύουν να δημοσιεύσουν, και στο διαδίκτυο. Η αναφορά σε ελέγχους υποθέσεων θα πρέπει ίσως να εγκαταλειφθεί εντελώς, αφού η επιστημονική κοινότητα έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν μπορεί να αντισταθεί στην αποχαυνωτική εκδοχή της που επικράτησε τις προηγούμενες δεκαετίες.

Αντί να οικτίρουμε την ψυχολογία, και να την θεωρούμε χαμένο στοίχημα, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτή η έκθεση είναι το σοκ που όλες οι επιστήμες υγείας χρειάζονταν για να γυρίσουν σελίδα. Αυτή είναι η καλύτερη εποχή για να είναι κανείς ερευνητής στην ψυχολογία.

Δευτέρα, Ιουλίου 27, 2015

Πρέπει να "πιστέψουμε" ότι η κατανομή είναι κανονική;

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως υπάρχει κάποια ομολογία πίστης στην χρήση της κανονικής κατανομής στην επαγωγική στατιστική. Εύλογα αμφισβητούν το κατά πόσο μπορεί να είναι κανονική η κατανομή των ψυχωσικών εκδηλώσεων ή η συμφωνία με μια εντελώς μειονοτική ιδεολογία. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για κεντρικότατο θεώρημα της στατιστικής, το οποίο δεν εξηγείται αρκετά, με αποτέλεσμα και η περαιτέρω ενασχόληση με τη στατιστική να είναι ψυχοφθόρα.

Όταν παίρνουμε τυχαία άτομα από τον πληθυσμό, η πιθανότητα να πάρουμε ένα άτομο με μια καθορισμένη βαθμολογία εξαρτάται από το σχήμα της κατανομής του πληθυσμού. Προφανώς αν πάρουμε ένα μεγάλο δείγμα από βαθμολογίες σε μια κλίμακα ψυχωτισμού η κατανομή θα είναι ασύμμετρη - τα περισσότερα άτομα θα έχουν χαμηλές βαθμολογίες. Αν μεγαλώσω πολύ το δείγμα, τότε η κατανομή θα εξακολουθήσει να μην είναι κανονική. Απεναντίας, θα μοιάζει ακόμα περισσότερο με την αυθεντική κατανομή του πληθυσμού.

Επομένως, τι είναι όλη αυτή η ιστορία με το "όσο αυξάνει το μέγεθος του δείγματος"; Στο μεγαλύτερο κομμάτι της στατιστικής που χρησιμοποιούμε, δεν μιλάμε για δειγματοληψία ατόμων από το πληθυσμό, αλλά για λήψη ενός δείγματος από όλα τα δυνατά δείγματα ίδιου μεγέθους. Αν έχουμε τέσσερεις μαθητές και τους βάλουμε να εργαστούν σε ζευγάρια, μπορούν να προκύψουν έξι ζευγάρια (ο Α με τον Β, τον Γ, ή τον Δ. Ο Β με τον Γ ή τον Δ. Και ο Γ με τον Δ). Σε ένα σχολείο με 200 μαθητές, μπορούν να σχηματιστούν 19.900 ζευγάρια.

Όταν παίρνω ένα δείγμα από τον πληθυσμό, πχ 30 ατόμων, είναι απλώς μια από τις περίπου δύο εκατομμύρια τριαντάδες ανθρώπων που μπορώ να πάρω κατά τύχη. Αν υπολογίσω το μέσο όρο τους, δεν μπορώ να γενικεύσω λέγοντας ότι αυτός ο μέσος όρος χαρακτηρίζει τον πληθυσμό, διότι αντί αυτών των τριάντα θα μπορούσα να έχω πάρει άλλους συνδυασμούς τριάντα ατόμων, με διαφορετικό μέσο όρο. Πρέπει να τρελαθεί κανείς από την αβεβαιότητα;

Στην πραγματικότητα, οι μέσοι όροι όλων των δυνατών δειγμάτων δεν είναι χαοτικοί. Τείνουν να συγκεντρώνονται γύρω από τον πραγματικό μέσο όρο του πληθυσμού ακολουθώντας την κανονική κατανομή, με τυπική απόκλιση την τυπική απόκλιση του πληθυσμού, δια την τετρ. ρίζα του μεγέθους δείγματος (τυπικό σφάλμα). Ισχύουν λοιπόν οι ιδιότητες της κανονικής κατανομής: Μεταξύ δύο τυπικών σφαλμάτων πάνω και κάτω από το μέσο όρο βρίσκονται 95% των μετρήσεων.

Παράδειγμα: Η πραγματική μέση τιμή του βάρους ενός πληθυσμού 10.000 ατόμων είναι 80 κιλά και η τυπική απόκλιση 10. Παίρνω δείγμα 100 ατόμων. Η ρίζα του μεγέθους του δείγματος είναι 10. Το τυπικό σφάλμα είναι 1. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι δυνατές εκατοντάδες που θα μπορούσα να πάρω αντί για αυτήν που πήρα, ακολουθούν την κανονική κατανομή με μέσο όρο τον πραγματικό μέσο του πληθυσμού 80, και το τυπικό σφάλμα 1. Άρα, σύμφωνα με τις γνωστές ιδιότητες της κανονικής κατανομής, το 67% αυτών των δειγμάτων έχουν μέσο όρο μεταξύ 79 και 81, το 95% μεταξύ 78 και 82, και το 99% μεταξύ 77 και 83.

Γνωρίζοντας αυτά, πάω έξω από ένα ιδιαίτερα ανθυγειινό ταχυφαγείο και παίρνω ένα δείγμα 100 ατόμων, με μέσο όρο βάρους 83 κιλά. Μπορώ να πιστέψω ότι οι θαμώνες αυτού του εστιατορίου είναι συστηματικά βαρύτεροι από τον υπόλοιπο πληθυσμό; Το 95% των δυνατών δειγμάτων 100 ατόμων, έχει μέσο όρο μεταξύ 78 και 82. Άρα η πιθανότητα να πάρω μια οποιαδήποτε εκατοντάδα ατόμων από τον πληθυσμό με μέσο όρο 83 κιλά είναι μικρότερη από 5%. Τί σημαίνει αυτό; Το επιχείρημα αναλυτικά:

Αναλυτής Δεδομένων: Αν το ταχυφαγείο σου είναι ανθυγειινό, αυτοί που τρώνε συχνά εκεί θα είναι βαρύτεροι από το υπόλοιπο πληθυσμό. Διαλέγω λοιπόν μια εκατοντάδα με ένα κριτήριο: το ότι πηγαίνουν σε αυτό το εστιατόριο. Αυτοί είναι τρία κιλά βαρύτεροι από τον πληθυσμό, κατά μέσο όρο.

Ιδιοκτήτης Ταχυφαγείου: Μα, μια διαφορά τριών κιλών από το μέσο όρο μπορεί να προκύψει από οποιαδήποτε εκατοντάδα έπαιρνες. Απλά κατά τύχη τους πήρες μπροστά από το εστιατόριό μου.

Αναλυτής Δεδομένων: Ίσως, αλλά η πιθανότητα αυτή είναι μικρότερη από 5%. Άρα το ότι τους πήρα από το εστιατόριό σου σημαίνει πως το κριτήριο που διάλεξα είναι αποτελεσματικό - δεν διαλέγει άτομα στην τύχη. Άρα με 5% πιθανότητα να κάνω λάθος, το εστιατόριό σου παίζει κάποιο ρόλο στο βάρος των πελατών σου.

Με άλλα λόγια, αυτό που κάνουμε στην ψυχολογική έρευνα αποτελεί ένα επιχείρημα αυτού του είδους. Διαλέγει άτομα με ένα κριτήριο και υπολογίζει την πιθανότητα να έβρισκε το μέσο όρο τους κατά τύχη, επειδή πήρε αυτούς τους εκατό και όχι τους επόμενους εκατό. Όταν η πιθανότητα αυτή είναι πολύ μικρή, θεωρούμε ότι το κριτήριο που επιλέξαμε κατάφερε να διαλέξει άτομα όχι κατά τύχη, αλλά με την αναμενόμενη μεγαλύτερη ή μικρότερη τιμή από το γενικό πληθυσμό.

Παρασκευή, Ιουνίου 05, 2015

Η μελέτη των Peters & Ceci για τις Επιστημονικές Δημοσιεύσεις

Σημείωμα του Μεταφραστή: Πρόσφατα ένας φοιτητής δυσανασχέτησε με μια μεθοδολογική επιλογή που συνάντησε σε ένα δημοσιευμένο άρθρο, και ρωτώντας σχετικά τον διδάσκοντα, έλαβε την απάντηση ότι "αυτός ο συγγραφέας μπορεί" να το κάνει - εμείς όχι. Άλλοτε, ο γράφων προέβαλλε μια μεθοδολογική αντίρρηση σε υποψήφιο διδάκτορα, και έλαβε απάντηση που ανέφερε το όνομα του συγγραφέα και του περιοδικού ως εχέγγυα ότι η αντίρρηση θα είχε σίγουρα ελεγχθεί! Πρόκειται άραγε για μεμονωμένα περιστατικά που μας ασχημαίνουν την ερευνητική καθημερινότητα, ή για κάτι ευρύτερο; Η μελέτη των Peters & Ceci (1982) που δημοσιεύτηκε στο Behavioral and Brain Sciences και συνοδεύτηκε από πάνω 50 σχόλια στο ίδιο τεύχος, κόντεψε αρχικά να κοστίσει στον Peters την καριέρα του. Σύντομα όμως η APA επικαλέστηκε τη μέλετη αυτή για να εισάγει τυφλές διαδικασίες στα περιοδικά της. Περιστατικά όπως τα αναφερόμενα δείχνουν ότι ο σκληρός πυρήνας των μεροληψιών παραμένει. Δεν το λέω άλλωστε εγώ, αλλά οι συγγραφείς του Publication Bias in Meta-Analysis, μόλις το 2005: "Υπάρχουν τώρα ισχυρές ενδείξεις ότι υπάρχουν μεροληψίες δημοσίευσης στις βιο-ιατρικές και κοινωνικές επιστήμες, τόσο σε παρατηρησιακές όσο και πειραματικές μελέτες" (σ. 13). Ευτυχώς χάρη στους Peters & Ceci, οι μεροληψίες δημοσίευσης αποτελούν τώρα οι ίδιες αντικείμενο επιστημονικής μελέτης. Στο παρακάτω κείμενο οι συγγραφείς θυμούνται τις απαρχές αυτής της μελέτης, και άλλα όμορφα στιγμιότυπα - όπως τις απειλές ενός από τους εκδότες που ανακάλυψε το τέχνασμα, ότι θα σταματήσει να δημοσιεύει άρθρα ολόκληρου του ιδρύματος!

Το άρθρο διανέμεται εδώ από την ιστοσελίδα The Winnower ελεύθερα, σύμφωνα με την Creative Commons Attribution 4, International Licence. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή του με αναφορά στην πηγή.



Πως ξεκίνησε το εγχείρημα.

Το 1978, ένας από εμάς (Ceci) ήταν μόλις διορισμένος αναπληρωτής καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα, και ο άλλος (Peters) βρισκόταν στο τέταρτο έτος της θητείας του, ένα μόλις έτος πριν την καίρια κρίση υπέρ της μονιμότητάς του. Μία μέρα, κατά τη διάρκεια του γεύματος με μερικούς συναδέλφους, έγινε μια συζήτηση σχετικά με μεροληψίες δημοσιεύσεων. Ένας παλαιός συνάδελφος υποστήριξε ότι η πρόσφατη τότε δημοσίευση σε ένα έγκυρο περιοδικό ψυχολογίας δεν θα είχε γίνει δεκτή αν ο συγγραφέας δεν ήταν διακεκριμένος ερευνητής στο Χάρβαρντ. Επέμεινε ότι αν ο ίδιος είχε υποβάλλει το ίδιο χειρόγραφο για κρίση, θα είχε απορριφθεί μονομιάς. Εμείς δεν ήμασταν σίγουροι. Ο ερευνητής αυτός είχε ο ίδιος δυσκολίες να δημοσιεύσει τη δουλειά του, και ίσως αυτό επηρέαζε τις απόψεις του για την επιστήμη και επέτεινε τα συνωμοσιολογικά του αισθήματα.

Αργότερα, συζητώντας αυτήν την κατηγορία για μεροληψίες στην ψυχολογική επιστήμη, αναρωτηθήκαμε πως θα μπορούσαμε να ελέγξουμε τον ισχυρισμό του. Τελικά, αποφασίσαμε να διεξάγουμε ένα φυσικό πείραμα, στηριζόμενοι σε ένα λογοτεχνικό παράδειγμα που είχαμε διαβάσει τότε. Ο συγγραφέας Jerzy Kosinski, που κέρδισε το 1969 ένα βραβείο για το βιβλίο του Steps, επέτρεψε σε έναν ανεξάρτητο συγγραφέα, ονόματι Chuck Ross να υποβάλλει εκ νέου ένα χειρόγραφο του βιβλίου σε 14 γνωστούς εκδοτικούς οίκους, συμπεραλαμβανομένου και του οίκου Random House, που είχε αρχικά δημοσιεύσει το μυθιστόρημα. Ο Ross άλλαξε το χειρόγραφο μόνο όσον αφορά στο όνομα του συγγραφέα και τον τίτλο. Κατά εντυπωσιακό τρόπο, κανένας από τους κριτές των εκδοτικών οίκων δεν αντελήφθη το κόλπο. Όλοι προχώρησαν στην κρίση του χειρογράφου, και όλοι το απέρριψαν, παρόλο που το κείμενο αυτό είχε κερδίσει το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου το 1969! Κωμικά, μία από τις απορριπτικές επιστολές σημείωνε: "παρόλο που θυμίζει αμυδρά τον Κοσίνσκι, δεν έχει την δραματική του ένταση"!

Θα μπορούσε ένα τέτοιο κόλπο να δουλέψει και για την διαδικασία κρίσης των επιστημονικών περιοδικών; Θα μπορούσαν οι εκδότες και οι κριτές να αποτύχουν να αναγνωρίσουν ένα άρθρο ήδη δημοσιευμένο στα περιοδικά τους, από κορυφαίους ερευνητές, και να προχωρήσουν μέχρι και στην απόρριψή τους; Για να το εξακριβώσουμε, επιλέξαμε έναν αριθμό πρόσφατων τότε άρθρων, δημοσιευμένων σε έγκυρα περιοδικά ψυχολογίας, αναθέσαμε στη γραμματεία να τα ξαναδακτυλογραφήσει λέξη προς λέξη, και τα αλλοιώσαμε ελαφρά για να συγκαλύψουμε την αναπαραγωγή - αντικαταστήσαμε το όνομα του ερευνητή με ένα άγνωστο όνομα, και αλλάξαμε τον τίτλο, ώστε να μην αναγνωριστεί το κόλπο αμέσως. Τότε, θα στέλναμε τα μεταμφιεσμένα άρθρα στα ίδια τα περιοδικά που μόλις πρόσφατα τα είχαν δημοσιεύσει, και θα ζητούσαμε από τον εκδότη να τα κρίνει ως υποψήφια για δημοσίευση στο περιοδικό του (όλοι οι εκδότες ήταν άντρες). Φυσικά δεν κάναμε καμία νύξη στο ότι οι ίδιοι είχαν ήδη δημοσιεύσει τα άρθρα. Θα επαναλάμβαναν την προηγούμενή τους απόφαση να δημοσιεύσουν τα άρθρα; Ή θα τα απέρριπταν, προβάλλοντας διάφορους λόγους; Αν συνέβαινε το δεύτερο, θα έδινε κάποιο βάρος στην άποψη του συναδέλφου μας, ότι η δουλειά του θα απορρίπτονταν, αν και εξίσου καλή με του ομολόγου του από το φημισμένο πανεπιστήμιο.

Πήραμε άδεια από τους αρχικούς συγγραφείς να χρησιμοποιήσουμε τα άρθρα τους κατ' αυτόν τον τρόπο. Τους διαβεβαιώσαμε ότι δεν είχαμε καμία πρόθεση να αναδημοσιεύσουμε πραγματικά τη δουλειά τους, και θα εξηγούσαμε στον εκδότη το κόλπο μετά το πείραμα. Εκτός από την ερώτηση αν οι εκδότες και οι κριτές θα επαναλάμβαναν την προηγούμενή τους απόφαση να δημοσιεύσουν τα άρθρα, όταν οι συγγραφείς τους δεν ήταν έγκριτοι καθηγητές από το Στάνφορντ και το Χάρβαρντ, αναρωτηθήκαμε και για το αντίθετο: θα δεχόντουσαν ένα άρθρο που προηγουμένως είχε απορριφθεί, αν αυτό υποβάλλονταν με το όνομα ενός έγκριτου καθηγητή;

Βαλθήκαμε να προετοιμάζουμε τα υλικά για αυτό το πείραμα. Πήραμε άδειες από έγκριτους καθηγητές σε κορυφαία ιδρύματα να χρησιμοποιήσουμε τα μόλις δημοσιευμένα άρθρα τους, βάλαμε ένα τυπογράφο να μας φτιάξει επιστολόχαρτα στο όνομα ενός ψεύτικου ερευνητικού κέντρου που να έδειχνε χαμηλού κύρους (το Northern Plains Center for Research), και νοικιάσαμε μια ταχυδρομική θυρίδα στη γειτονική πολιτεία της Μινεσότα για την αλληλογραφία, έτσι ώστε οι εκδότες και οι κριτές να μην συνδέσουν το χειρόγραφο με το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα, σε περίπτωση που καταλάβαιναν το κόλπο, και έλεγαν σε άλλους εκδότες να προσέχουν τα χειρόγραφα που αποστέλλονται από άτομα του πανεπιστημίου μας.

Στην πρώτη φάση του πειράματος, στείλαμε δεκατρία χειρόγραφα στα ίδια τα περιοδικά στα οποία είχαν αρχικά δημοσιευτεί, με συνοδευτικές επιστολές γραμμένες στα ψεύτικα επιστολόχαρτά μας, και ζητήσαμε από τους εκδότες (οι οποίοι ήταν όλοι πλην ενός οι ίδιοι εκδότες που είχαν αποδεχτεί την δημοσίευση των ιδίων άρθρων) να κριθούν τα κείμενά μας για δημοσίευση, χωρίς να αναφέρουμε ότι είχαν ήδη δημοσιευτεί ή ότι αποτελούσαν μέρος ένος πειράματος που εξέταζε ισχυρισμούς για μεροληψίες εκδοτών σε βάρος χαμηλότερου κύρους ιδρυμάτων. Η δεύτερη φάση θα εξέταζε το αν χειρόγραφα που είχαν ήδη απορριφθεί, θα γινόντουσαν δεκτά αν το όνομα του συγγραφέα άλλαζε από άγνωστο σε αυτό ενός διάσημου ερευνητή.

Προς μεγάλη μας χαρά, σχεδόν κανένας από τους εκδότες δεν αναγνώρισε το χειρόγραφο ως ήδη δημοσιευμένο άρθρο στο περιοδικό του. Προχώρησαν σε διαδικασία κρίσης, και στις περισσότερες περιπτώσεις οι κριτές συνέστησαν την απόρριψή του. Επεσήμαναν σφάλματα στο σχεδιασμό, την στατιστική ανάλυση, το θεωρητικό συλλογικό κ.λπ., που θεωρούσαν ότι υποβάθμιζαν την εγκυρότητα της μελέτης. Δεν άφησαν καν ανοιχτό το ενδεχόμενο διορθώσεων! Ωστόσο, είχαμε ένα πρόβλημα: οι κριτές κατάλαβαν το κόλπο σε μια περίπτωση, και ενημέρωσαν τον εκδότη. Εκείνος ειδοποίησε την ένωση εκδοτών, ότι κάποιος υπέβαλλε ήδη δημοσιευμένα χειρόγραφα στα ίδια περιοδικά που τα είχαν δημοσιεύσει, με ορισμένες αισθητικές αλλαγές, για να δούν αν θα τα ξαναδημοσίευαν. Ουσιαστικά, ο εκδότης μας κατηγόρησε ότι προσπαθούσαμε να δημοσιεύσουμε τα άρθρα με το δικό μας όνομα, πράγμα φυσικά εξωφρενικό. Όπως προαναφέραμε, είχαμε υποσχεθεί στους συγγραφείς ότι δεν είχαμε καμία πρόθεση να αναδημοσιεύσουμε πραγματικά τα άρθρα τους, και τα ονόματα που χρησιμοποιήσαμε ήταν ψεύτικα και ανύπαρκτα στην ψυχολογία. Με ελάχιστη προσοχή μάλιστα φαινόταν ότι επρόκειτο για αστεία ονόματα (πχ. Beulah L. Ardass, Frank Lee Manure). Έτσι, η δεύτερη φάση του πειράματος, για το αν ήδη-απορριφθέντα άρθρα θα γινόντουσαν δεκτά με την αντικατάσταση του ονόματος ενός χαμηλού κύρους ερευνητή από αυτό ενός υψηλού κύρους ερευνητή, δεν πραγματοποιήθηκε.

Προσπαθήσαμε να δημοσιεύσουμε τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης της μελέτης, αναφέροντας τις αποφάσεις των εκδοτών να απορρίψουν τα χειρόγραφα, εκθέτοντας τις αμφιβολίες των εκδοτών κλπ. Κατά ειρωνικό τρόπο τα δύο πρώτα περιοδικά που υποβάλλαμε απέρριψαν την εργασία μας. Δεν ήταν ξεκάθαρο το γιατί, αφού οι κρίσεις που λάβαμε περιείχαν τόσο θετικά όσο και αρνητικά σχόλια, και κυρίως θετικά. Δεν βοήθησε την υπόθεσή μας το ότι τότε ξεκίνησε μια καμπάνια για να τιμωρηθούμε, που πήρε εθνικές διαστάσεις. Παρακάτω περιγράφουμε μια ατυχή περίπτωση αυτής.

Εμπόδια που προβλήθηκαν στη δημοσίευση των αποτελεσμάτων, όσο και έπειτα.

Ένας εξαγριωμένος εκδότης ανακάλυψε ότι η ταχυδρομική θυρίδα που χρησιμοποιούσαμε στη Μινεσότα δεν απείχε ιδιαίτερα από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα, και υπέθεσε ότι οι φταίχτες θα προέρχονται από αυτό το ίδρυμα. Ειδοποίησε τον πρόεδρο του Τμήματος Ψυχολογίας, ρωτώντας αν η επιτροπή δεοντολογίας είχε εγκρίνει αυτήν την μελέτη, και απειλώντας ότι ίσως έκρινε πρέπον να τιμωρηθεί ολόκληρο το τμήμα με την παύση της δημοσίευσης της μελλοντικής έρευνάς του. Την εποχή εκείνη (το 1978) δεν υπήρχαν επιτροπές δεοντολογίας που να εγκρίνουν τις έρευνες των κοινωνικών επιστημών, κάτι που έγινε υποχρεωτικό αργότερα. Πριν ξεκινήσουμε την μελέτη, είχαμε ενημερώσει τον πρόεδρο με μια περίληψή της, στην οποία γινόταν ξεκάθαρο ότι θα ζητούσαμε άδεια των αρχικών συγγραφέων και ότι δεν είχαμε σκοπό να δημοσιεύσουμε αυτά τα κείμενα. Εξηγούσαμε ακόμα ότι δεν ζητούσαμε άδεια από τους εκδότες, για να μην θυσιαστεί η ίδια η εγκυρότητα της μελέτης.

Για να μην μακρηγορούμε, επιπληχθήκαμε χωρίς καθυστέρηση. Η γραμματεία διετάχθη να μην δακτυλογραφεί τα χειρόγραφά μας (θυμηθείτε ότι η μελέτη ήταν ημιτελής) μέχρι να υπογράψουμε μία συμφωνία παύσης της έρευνας και παραίτησης από τη συνέχισή της. Αυτή ήταν η λιγότερο τιμωρητική από τις αντιδράσεις. Ο Peters βρισκόταν πιά στον πέμπτο χρόνο και θα κρινόταν η μονιμότητά του, και η αντίδραση του εκδότη έπαιξε μεγάλο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Ο Peters επικρίθηκε ότι επέδειξε ασθενή κρίση, διεξάγοντας μια μελέτη που έθετε σε κίνδυνο τη δυνατότητα των συναδέλφων του να δημοσιεύσουν. Ο Ceci αντιμετωπίστηκε με μεγαλύτερη επιείκια, καθώς ως νεότερος δεν θα μπορούσε να ξέρει πόσο λάθος ήταν να κάνει μια τέτοια μελέτη, αλλά ο Peters θεωρήθηκε ότι θα έπρεπε να "ξέρει καλύτερα". Τελικά ο Peters έχασε τη μονιμότητα. Αυτό οδήγησε σε μακροσκελείς προσφυγές με ένορκες καταθέσεις από τα περισσότερα μέλη του Τμήματος Ψυχολογίας, και πολλαπλές εσωτερικές κρίσεις εντός του ιδρύματος. Κατά ενδιαφέροντα τρόπο, οι κρίσεις αυτές συνιστούσαν να λάβει ο Peters τη μονιμότητα, εφόσον όλες οι προηγούμενες ετήσιες κρίσεις του ήταν θετικές. Καθώς η διαδικασία των προσφυγών συνεχιζόταν μέσα στο πανεπιστήμιο, συνέβη ένα τυχαίο γεγονός: όλα τα προγράμματα με κλινική πιστοποίηση θα έπρεπε να επανα-πιστοποιούνται κάθε 5 χρόνια. Η διαδικασία περιελάμβανε την αποστολή των μητρώων όλων των μελών του προγράμματος σε μια εξωτερική ομάδα κριτών, εντεταλμένη από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία. Τότε, η ομάδα θα επισκεπτόταν το ίδρυμα, για να συναντήσει το προσωπικό και να κάνει τις υποδείξεις της για την ανανέωση της πιστοποίησης.

Ο Peters είχε ήδη φτιάξει τη βαλίτσα του. Είχε μόλις ξεκινήσει μια νομική διαδικασία που θα κρατούσε χρόνια, και το συμβόλαιό του θα έληγε σε ένα μήνα. Χωρίς να το ξέρουμε, η APA είχε συμπεριλάβει στην αναφορά της σοβαρές αμφιβολίες για αυτήν την άρνηση μονιμότητας, θεωρώντας τον Peters κορυφαίο ερευνητή του ιδρύματος, και κατσαδιάζοντας το τμήμα που προέβη σε τέτοιας σημασίας αρνητική κρίση χωρίς καμία προειδοποίηση. Μαζί με τις εσωτερικές γνωμοδοτήσεις που συνιστούσαν ανάκληση της άρνησης μονιμότητας, ο πρόεδρος του τμήματος παρενέβη και αντέστρεψε την απόφαση. Πιστεύουμε ότι το συμβούλιο του ιδρύματος τον πληροφόρησε ότι η άρνηση της μονιμότητας θα έπεφτε στο δικαστήριο και το πανεπιστήμιο θα έχανε πολλαπλά. Έτσι, ο Peters έλαβε μονιμότητα αναδρομικά, και του παραχωρήθηκε μια εκτεταμένη άδεια. Μέσα σε πέντε χρόνια ανακηρύχθηκε καθηγητής. Ο Ceci έφυγε από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα για μία θέση στο Πανεπιστήμιο Cornell, για λόγους σχετιζόμενους με τη συμπεριφορά του κατά την εν λόγω περίοδο.

Γιατί η μελέτη συζητήθηκε τόσο πολύ;

Η μελέτη μας συζητήθηκε εντόνως, φτάνοντας τελικά τις 652 αναφορές (σύμφωνα με το Google Scholar). Ο λόγος είναι προφανής. Οι εγκεκριμένες από ομολόγους δημοσιεύσεις είναι για τους πανεπιστημιακούς το νόμισμα της αυτοκρατορίας. Η επιτυχία μας να δημοσιεύσουμε σε περιοδικά, και ειδικά σε έγκριτα περιοδικά, είναι θεμελιώδης γιά ότι αξιολογείται θετικά στην πρόσληψη σε πανεπιστήμια, τον επαναδιορισμό, την μονιμότητα, την προαγωγή, τη μισθολογική αύξηση, την επαγγελματική επιτυχία και αναγνώριση. Η μελέτη μας, αν και ατελής, εγείρει αμφιβολίες για την αξιοπιστία της διαδικασίας κρίσης από ομολόγους, και υπέδειξε μεροληψίες υπέρ των υψηλού κύρους συγγραφέων και των ιδρυμάτων τους. Το να ενισχύσουμε αυτήν την υπόδειξη απαιτούσε τα ίδια τα δεδομένα που δεν στάθηκε δυνατό να συλλέξουμε: την έκβαση της κρίσης για τυχόν δημοσίευση προηγουμένως απερριθφέντων χειρογράφων άσημων ερευνητών, χαμηλόβαθμων ιδρυμάτων, όταν αυτά υποβάλλονταν υπογεγραμμένα από αναγνωρίσιμα ονόματα. Αλλά και χωρίς αυτό το στοιχείο, τα αποτελέσματά μας ανέδειξαν το φάντασμα μιας αναξιόπιστης διαδικασίας, μέσα στην οποία η τύχη ενός χειρογράφου να δημοσιευτεί ή όχι ήταν ασυνεπής. Όταν η μελέτη δημοσιεύτηκε το 1982 στο Behavioral and Brain Sciences, συνοδευόταν από περίπου 50 σχολισμούς, προσκεκλημένες απαντήσεις από εκδότες όλων των πεδίων, και όχι μόνο της ψυχολογίας. Οι περισσότερες από αυτές τις αντιδράσεις ήταν θετικές, και πήραν τη θέση ότι το σύστημα των ομολόγων θα πρέπει να αγκαλιάσει τα αποτελέσματά μας και να οδηγηθεί στην εγκατάλειψη των μη-τυφλών κρίσεων, στις οποίες οι κριτές γνωρίζουν την ταυτότητα των συγγραφέων πριν υποβάλλουν τις κρίσεις τους. Μέσα σε μερικά χρόνια από την έκδοση της μελέτης μας, η APA άλλαξε το σύστημά της, εγκαθιδρύοντας τυφλές κρίσεις, αναφέροντας ως εφαλτήριο τη μελέτη μας.

Τρίτη, Μαΐου 19, 2015

Κατάργηση των Ελέγχων Υποθέσεων από Επιστημονικό Περιοδικό

Το περιοδικό Basic and Applied Social Psychology αφού επέτρεψε μια "περίοδο χάριτος" ενός έτους, πραγματοποίησε την απόφαση που πήρε το 2014, να απαγορεύσει την αναφορά σε p-, T- και F- τιμές, καθώς και τη φράση "σημαντικά" αποτελέσματα. Δύο ακόμα μέτρα που είχαν προαναγγελθεί, είναι η αποδοχή της δημοσίευσης αρνητικών αποτελεσμάτων, καθώς και διαψεύσεων προηγούμενων ευρημάτων - αφού βέβαια η συλλογιστική που τα κράταγε στο "συρτάρι" με βάση την στατιστική σημαντικότητα ήταν εσφαλμένη, και σίγουρα μεθοδολογικά επιλήψιμη.

Η απόφαση αυτή αντανακλά μεταξύ άλλων την απροθυμία των ερευνητών στις συμπεριφορικές και βιο-ιατρικές σπουδές να αλλάξουν την κουλτούρα ανάλυσης δεδομένων που έμαθαν ως διδακτορικοί φοιτητές, παρά τις 400 και πλέον δημοσιεύσεις που στηλιτεύουν την χρήση τους. Να σημειωθεί ότι το περιοδικό ξεκαθαρίζει ότι όσοι νομίζουν ότι θα δημοσιεύουν πιο εύκολα σε αυτό έπειτα από αυτή την ρύθμιση κάνουν σοβαρό λάθος. Το περιοδικό δεν στέκεται μόνο του στην προσπάθεια εξυγείανσης της βιο-ιατρικής και συμπεριφορικής έρευνας: το περιοδικό Epidemiology αποθαρρύνει ρητά τους συγγραφείς να αναφέρονται σε ελέγχους υποθέσεων και να χρησιμοποιούν την ανακριβή έκφραση "σημαντικό αποτέλεσμα".

Οι αναλυτές βιοστατιστικών δεδομένων Roger Peng και Jeff Leek, δημοσίευσαν ένα σχόλιο στο Nature, σύμφωνα με το οποίο οι p-τιμές είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, και ολόκληρη η διαδικασία της διεξαγωγής έρευνας μπορεί να περιέχει αποφάσεις που δεν κοινοποιούνται, άρα είναι μη-αναπαραγώγιμες. Η σειρά μαθημάτων τους Data Science Specialization στην πλατφόρμα Coursera σχεδιάστηκε για να καλύψει όλες τις απαιτήσεις της αναπαραγωγιμότητας και της διαφάνειας στην επιστημονική έρευνα, από το σχεδιασμό ως την δημοσίευση των αποτελεσμάτων. Σύμφωνα με αυτούς, οι ερευνητές πρέπει να δημοσιεύουν τα αρχεία πρωτογενών δεδομένων, και να παρατίθεται όλος ο κώδικας της στατιστικής ανάλυσης που παράγει τα δημοσιοποιούμενα αποτελέσματα.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι ένα από τα μεγαλύτερα φιάσκα στην ανάλυση δεδομένων, θεωρείται το εύρημα των οικονομολόγων περί δημοσίου χρέους που οδήγησε την Ελλάδα στο Μνημόνιο.

Κυριακή, Μαΐου 03, 2015

Σεξιστικά σχόλια από ερευνητές

Σεξιστικά σχόλια ("βρείτε κανέναν άντρα Βιολόγο") εξόργισαν τις δύο ερευνήτριες που είχαν υποβάλει την εργασία τους στο PLOS ONE για έλεγχο. Η εξελικτική βιολόγος Fiona Ingleby έκπληκτη διάβασε ανάμεσα στα σχόλια για την εργασία της την παρότρυνση να συνεργαστούν με κάποιον άντρα για να ...βελτιωθεί η εργασία τους. Η καταγγελία της οδήγησε στην διακοπή συνεργασίας του περιοδικού και του καθηγητή που έκανε τα συγκεκριμένα σχόλια. Το όνομα του καθηγητή δεν αποκαλύφθηκε, καθώς κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τους κανονισμούς... Στο παρελθόν υπήρξαν έρευνες που διαπίστωναν το γεγονός ότι μια εργασία είχε περισσότερες πιθανότητες να γίνει αποδεκτή εάν οι συγγραφείς ήταν άντρες με μητρική γλώσσα τα αγγλικά, ωστόσο είναι εξαιρετικά σπάνιο να εκφράζονται προκαταλήψεις με τόσο απροκάλυπτο τρόπο. Περισσότερα εδώ