Τι υπάρχει ανάμεσα στα αυτιά μας? Όχι, δεν εννοώ την μύτη, μα το σημείο που καταλήγουν οι νευρικές λεωφόροι που μεταφέρουν αισθήσεις από τον κόσμο (εντός κι εκτός σώματος). Είναι ο εγκέφαλος, το δεύτερο πιο αγαπημένο όργανο του Γούντι Άλεν. Η εξερεύνηση της νόησης απαιτεί την συνεύρεση πολλών επιστημών: από την πληροφορική και τα μαθηματικά, ως τη νευροεπιστήμη και την ψυχολογία. Απ' αυτή την παθιασμένη συνεύρεση γεννήθηκε η “Γνωσιακή επιστήμη” που ακόμη μπουσουλά, όμως ήδη διδάσκεται στο ΜΙΘΕ!
Περίπου ένας στους 10000 ανθρώπους έχει αυτό που λέγεται "τέλειο" μουσικό αυτί (όχι σαν σχήμα αλλά σαν ικανότητα ακοής). Η συστηματική διερεύνηση του φαινομένου έδειξε πως η αντίληψη δεν φτάνει φυσικά σε επίπεδο τελειότητας - κάθε άλλο μάλιστα. Παρ' όλο που η ικανότητα αυτών των ανθρώπων είναι πράγματι ξεχωριστή σε σχέση με τους υπόλοιπους, δεν λείπουν και στην περίπτωσή τους οι αντιληπτικές δυσκολίες, όταν γίνουν οι κατάλληλοι πειραματικοί χειρισμοί: Πράγματι, μουσικοί με "τέλειο αυτί" έκπληκτοι διαπίστωσαν πως έπαιζαν ξεκούρδιστα όργανα, χωρίς να το έχουν αντιληφθεί νωρίτερα. Όπως λοιπόν πολύ σωστά το έχει θέσει γνωστή μουσικός, "ουδείς άσφαλτος". Περισσότερα εδώ:
Aim Our aim is to investigate how human cognition emerges and how useful mental representations develop through interactions with an environment. The particular environment we focus on is the world of music.
Why Music? Music is universal. It contains temporally extended yet predictable patterns. It is governed by stylistic rules or conventions, and perception evolves in time as listeners build up representations of the current context.
Hypothesis Our hypothesis is that the perception of an environment is an active process, which involves making predictions. The need for continually making better predictions drives the formation of useful representations and the formation of a cognitive hierarchy.
Κοιτάξτε στο showcase και στα downloads. Αναρτήστε σχόλια για ό,τι βρείτε ιδιαίτερα ενδιαφέρον!
Μιας και τελειώσαμε (χμμ) με τον μεγαλύτερο όγκο υποχρεώσεων γι αυτό το εξάμηνο, μπορούμε πια να γελάσουμε και λιγάκι...
Αυτό είναι ένα από τα πιο αστεία videos που έχω δει ποτέ !!!!!!(ακόμα και τώρα γελάω) (Ο "Benny Lava" θα έπρεπε να καθιερωθεί ως το επίσημο soundtrack του blog !!) Και δεν αναφέρομαι μόνο στα απίθανα κοστούμια, τα τρελά χορευτικά και τα λοιπά, αλλά στο γεγονός πως το παρόν βιντεάκι συνιστά μια υπέροχα αστεία ακουστική πλάνη - οι τραγουδιστές όντως μιλούν ινδικά όμως δεν μπορείς να πείσεις τον εαυτό σου οτι δεν ακούς αγγλικά, ειδικά σε κάποια σημεία, εγώ τουλάχιστον ήμουν σίγουρη πως άκουγα τις αγγλικές φράσεις των υπότιτλων.(απαραίτητη προϋπόθεση να μην γνωρίζεις την ινδικήν) Αυτή η αντίληψη..και η πρότερη γνώση..και η βιολογική οργάνωση..τραγικό μυστήριο..δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το τι βλέπουμε, τι ακούμε, τι αισθανόμαστε (πχ phantom limbs) και -σύμφωνα με τον Ευαγγελάτο- για το τι τρώμε...
(4:39 min)
ps. Who put the goat in there? The yellow goat Ι ate! προσέξτε καλά.. the ninja made a movement..
Ακόμα ένα ξεκαρδιστικό video της ίδιας λογικής (και με τον ίδιο πρωταγωνιστή..με έχει τρελάνει ο τύπος..τι κίνηση..σοβαρά τώρα) εξαιρετικά αφιερωμένο στους ερωτευμένους για την αυριανή εμπορική εορτή!!! (Turkey!Turkey!Lousy day!)
(3:58) ps. Εν τω μεταξύ, οι πιγκουίνοι τι γυρεύουν στην Ινδία? συνέβη κάτι στο Νότιο Πόλο? (ή εγώ δεν έχω καλή γνώση του φυσικού κόσμου)
Τελευταίο video με (εν αγνοία τους αγγλόφωνους) Ινδούς στο οποίο αποδεικνύεται η σημασία των θηλών στην ερωτική ζωή των Ινδών και εμφανίζεται και μια οπτική πλάνη(!!) με το νερό του καταρράκτη να κυλάει προς τα πάνω. [προσοχή : ενδέχεται να περιέχει προσβλητικό περιεχόμενο]
(5:23)
Bonus video : το σουηδικό τραγούδι Boden Anna του Basshunter σε μια ακουστική αγγλική μετάφραση! [άχρηστη πληροφορία/spoiler : εκεί που, με την ενίσχυση του κειμένου, ακούγεται ο τραγουδιστής να λέει κάτι σαν 'who needed anna?anna hit the horn!', στα σουηδικά λεέι 'hon heter anna, anna heter hon' = το όνομά της είναι άννα]
(3:33)
Εδώ βρίσκεται το video με την κανονική μετάφραση του τραγουδιού. Διηγείται τελικά την (αληθινή)ιστορία ενός νεαρου μπλεγμένου στα IRC κανάλια, που νόμιζε πως η Anna (άνθρωπος) ήταν bot (πρόγραμμα) και έπαθε μεγάλη πλάκα όταν ανακάλυψε την αλήθεια!!!(Καμία σχέση με βάρκες δηλαδή) Το εντυπωσιακό που προκύπτει είναι πως αν ο τυπάκος ήταν κριτής σε καμία δοκιμασία Turing, η Anna δεν θα πέρναγε με τίποτα..
ps. έχω δικαίωμα να βάλω tag φιλοσοφία 'because the orphan, Al, is a swampman'???
Μετά απο σχεδόν 17 χρόνια ενασχόλησης με τη μουσική ανακαλύπτω αυτό που κατα καιρούς σκεφτόμουν. Ακούν όλοι οι ακροατές με τον ίδιο τρόπο τη μουσική; Στη παρακάτω έρευνα φαίνεται πως μάλλον όχι. Η αντίληψη του ρυθμού φαίνεται να ενεργοποιεί σε μουσικούς και μη πιο εντονα, και κυρίως ,το αριστερό ημισφαίριο. Τι γίνεται όμως με την αντίληψη της μελωδίας και της αρμονίας; Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά, έτσι ενώ στους μη-μουσικούς δραστηριοποιείται το δεξί ημισφαίριο, στους μουσικούς δραστηριοποιείται και πάλι το αριστερό. Στο γιατί μπορει να συμβαίνει κατι τέτοιο,η απάντηση είναι προφανώς λόγω της εξάσκησης. Οι μουσικοί μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τις νότες μιας μελωδίας, τις διαδοχές της αρμονίας και γενικά να κωδικοποιούν πολύ πιο συστηματικά τα ερεθίσματα αυτά. Αν το προχωρίσουμε ένα βήμα παρακάτω θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι σαν να έχουν μάθει μια "γλώσσα", ένα συστημα κωδικοποίησης των μουσικών ερεθισμάτων.΄Ετσι λοιπόν οι μουσικοί ξέρουν τι ακούν όταν ακουν Radiohead. Στο υπέροχο πχ paranoid android (by the way
) θα σου πουν, καλά ρε φίλε άλλες συγχορδίες δε βρήκες να βάλεις; Πέμπτη -Πρώτη (V-I) βάζει και η γιαγιά μου, και σιγά πια με τους κυκλούς, να κλάψω τώρα ή μετά ; Και όλα αυτά όταν ο μέσος ακροατής τουλάχιστον θα κόψει τις φλέβες του... Καλά,θα μου πείτε δε κόβουν όλοι φλέβες για τους Radiohead, άλλα όλο και για κάποιον θα κόβουν. Πάντως αυτός που θα κόβει φλέβες για Ξενάκη, είναι σίγουρα μουσικός. Και αυτό κυρίες και κύριοι, γιατί; Γιατί ο μουσικός έχει μάθει να ακούει, και μάλιστα να ακούει αναλυτικά, δηλαδή, θα μπορούσε να πει κάποιος,έχει μάθει κατα κάποιο τρόπο και να μην ακούει. Ναι, όταν δε μπορεί να ευχαριστηθεί ένα λίγο πιο απλό απο το θόρυβο κομμάτι, όταν αντί να συλλάβει το σύνολο, αυτή τη συνολική αίσθηση που πιάνει πολύ εύκολα ο μέσος ακροατής, αλλά κατακρεουργεί το βατραχάκι για να δει τι έχει μέσα τότε-να με συγχωρήσουν οι θιγόμενοι-μάλλον δεν ακούει. Και, ναι, και εγώ η ίδια έχω περάσει απο αυτή τη φάση,του να εκτιμώ αποκλειστικά και μόνο το πρωτότυπο,το παράξενο και το έξυπνο, αλλά πραγματικά, η ουσία της τέχνης και η ανατριχιαστική εμπειρία αυτής δεν είναι η τεχνική, αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Ζηλεύω αυτους που ακούν και δε ξέρουν τι κρύβεται απο κάτω, γιατι αυτή είναι η μαγεία.Είναι η μαγεία που θα χαθεί μόλις προσπαθήσεις να το "βγάλεις" στη παλιά σου κιθάρα και κυρίως όταν το μάθεις και το χεις παίξει και καμιά 50αριά φορές. Γι'αυτό και γώ πλέον,όταν πραγματικά θέλω να ακούσω μουσική, ζωγραφίζω φάλαινες και στέλνω φιλιά στο Φίλιππο Νάκκα.
Καληνύχτα
The cerebral haemodynamics of musicperception
A transcranial Doppler sonography study
Stefan Evers1, Jörn Dannert2, Daniel Rödding1, Günther Rötter2 and E.-Bernd Ringelstein1
1 Department of Neurology, University of Münster and 2 Department of Music, University of Dortmund, Germany
Correspondence to: Stefan Evers, MD, Department of Neurology, University of Münster, Albert-Schweitzer-Str. 33, D-48129 Münster, Germany E-mail: everss@uni-muenster.de
The perception of music has been investigated by several neurophysiologicaland neuroimaging methods. Results from these studies suggesta right hemisphere dominance for non-musicians and a possibleleft hemisphere dominance for musicians. However, inconsistentresults have been obtained, and not all variables have beencontrolled by the different methods. We performed a study withfunctional transcranial Doppler sonography (fTCD) of the middlecerebral artery to evaluate changes in cerebral blood flow velocity(CBFV) during different periods of musicperception. Twenty-fourhealthy right-handed subjects were enrolled and examined duringrest and during listening to periods of music with predominantlanguage, rhythm and harmony content. The gender, musical experienceand mode of listening of the subjects were chosen as independentfactors; the type of music was included as the variable in repeatedmeasurements. We observed a significant increase of CBFV inthe right hemisphere in non-musicians during harmony perceptionbut not during rhythm perception; this effect was more pronouncedin females. Language perception was lateralized to the lefthemisphere in all subject groups. Musicians showed increasedCBFV values in the left hemisphere which were independent ofthe type of stimulus, and background listeners showed increasedCBFV values during harmony perception in the right hemispherewhich were independent of their musical experience. The timetaken to reach the peak of CBFV was significantly longer innon-musicians when compared with musicians during rhythm andharmony perception. Pulse rates were significantly decreasedin non-musicians during harmony perception, probably due toa specific relaxation effect in this subgroup. The resistanceindex did not show any significant differences, suggesting onlyregional changes of small resistance vessels but not of largearteries. Our fTCD study confirms previous findings of righthemisphere lateralization for harmony perception in non-musicians.In addition, we showed that this effect is more pronounced infemale subjects and in background listeners and that the lateralizationis delayed in non-musicians compared with musicians for theperception of rhythm and harmony stimuli. Our data suggest thatmusicians and non-musicians have different strategies to lateralizemusical stimuli, with a delayed but marked right hemispherelateralization during harmony perception in non-musicians andan attentive mode of listening contributing to a left hemispherelateralization in musicians.
(πάντως, υπάρχει συγκεκριμένος γνωσιακός συνειρμός και προβληματισμός πίσω από την παράθεση των κομματιών.. όποιος τον βρεί- δηλαδή όποιος καταλάβει τι τρελά συνειρμίδια τρέχουν στο κεφάλι μου- κερδίζει σοκοφρέτα!! όποιος δεν το βρει, τόσο το καλύτερο-για τον ίδιο!! όποιος δεν ασχοληθεί καν, έχει ήδη κερδίσει μια θέση στον Παράδεισο!!-μην αρχίσεις να φωνάζεις shipwrecked, δεν είπα τίποτα για τον αρχιτέκτονα.. ;) )
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που βρήκα σήμερα στο PATHFINDER. Σχετίζεται με τα μαθήματα που έχουμε κάνει στη Γνωστική Ψυχολογία και με τα νέα μαθήματα στις νευροεπιστήμες:
Η μουσική διαφέρει από τις υπόλοιπες μορφές τέχνης λόγω της επίδρασης της στον εγκέφαλο. Οι ειδικοί σήμερα αναφέρουν ότι με το άκουσμα μιας μελωδίας ο εγκέφαλος μας είναι δυνατόν να μετριάσει την ικανότητα μας να βλέπουμε έτσι ώστε να καταφέρουμε να κατανοήσουμε τη μουσική.
Μια μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αμερική και στην οποία συμμετείχαν 20 μαέστροι ορχήστρας και άλλα 20 άτομα που δεν σχετίζονται με τη μουσική, αποκάλυψε ότι και οι δυο ομάδες ατόμων παρουσίασαν περιορισμένη δραστηριότητα στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την όραση κατά τη διάρκεια της εμπειρίας ακρόασης μουσικής.
Οι εγκεφαλικές απεικονίσεις έδειξαν ότι η δραστηριότητα σε εκείνες τις περιοχές μειώθηκε ενώ σε κάποιες άλλες αυξήθηκε.
Ωστόσο, όπως ανέφεραν οι ερευνητές σε συνέδριο του Society for Neuroscience, κατά το άκουσμα δυσκολότερων μουσικών συνθέσεων, οι αλλαγές για τα άτομα της ομάδας που σχετίζονταν με τη μουσική ήταν λιγότερο αξιοπρόσεκτες σε σχέση με την δεύτερη ομάδα.
Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο Wake Forest Baptist Medical Center και το πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, χρησιμοποίησαν την τεχνική της Λειτουργικής Μαγνητικής Τομογραφίας, η οποία είναι δυνατόν να υπολογίσει τις αλλαγές της εγκεφαλικής δραστηριότητας σε πραγματικό χρόνο, βασιζόμενη στην ροή του αίματος σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου.
Προηγούμενες έρευνες έχουν ήδη αναγνωρίσει την αλληλεπίδραση διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου που σχετίζονται με την όραση και την ακοή.
Στο πείραμα συμμετείχαν 20 επαγγελματίες μαέστροι ορχήστρας και 20 μαθητές που δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ με τη μουσική, όλοι από ηλικίες από 20 έως 40 ετών.
Κατά τη διάρκεια της απεικόνισης, οι συμμετέχοντες στην έρευνα άκουσαν δυο διαφορετικούς μουσικούς τόνους, οι οποίοι ακούστηκαν με διαφορά μερικών χιλιοστών του δευτερολέπτου και τους ζητήθηκε να τους διαχωρίσουν.
Το πείραμα προσαρμόστηκε και στις δυο ομάδες αναλόγως, με την ομάδα των μουσικών να έχουν δυσκολότερη αποστολή σε σχέση με την δεύτερη ομάδα.
Αυτό που ανακάλυψαν οι επιστήμονες ήταν ότι ενώ η δραστηριότητα αυξήθηκε στην ακουστική περιοχή του εγκεφάλου, όπως ήταν αναμενόμενο, μειώθηκε στην αντίστοιχη περιοχή που σχετίζεται με την όραση.
Καθώς οι δοκιμασίες γίνονταν όλο και πιο δύσκολες, η ομάδα των ατόμων που δεν ήταν εξοικειωμένη με τη μουσική παρουσίαζε όλο και μεγαλύτερη εγκεφαλική δραστηριότητα στην περιοχή που ελέγχει την ακοή και λιγότερη σε εκείνη που σχετίζονταν με την όραση.
Παρόλα αυτά, μετά από ένα συγκεκριμένο σημείο, οι επαγγελματίες μουσικοί δεν αναγκάζονταν να σκεφτούν αρκετά ώστε να αντιμετωπίσουν μια δοκιμασία, κάτι το οποίο αποδεικνύει ότι τα χρόνια εκπαίδευσης τους παρείχαν ένα ευδιάκριτο πλεονέκτημα στον τρόπο με τον οποίο κατάφερναν να οργανώνουν τις διαδικασίες του εγκεφάλου. «Ρυθμισμένος» εγκέφαλος;
Ο Δρ. Jonathan Burdette, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της έρευνας, είπε: «Η όλη διαδικασία είναι όπως ακριβώς αυτή κατά την οποία κάποιος κλείνει τα μάτια του για να απολαύσει τη μουσική.»
«Φανταστείτε τη διαφορά ανάμεσα στην ακρόαση κάποιου που μιλάει μέσα σε ένα δωμάτιο απαλλαγμένο από θορύβους και τον ίδιο ακριβώς μονόλογο μέσα σε ένα θορυβώδες δωμάτιο, πιθανότατα δεν θα μπορέσετε να αντιληφθείτε όλα όσα συμβαίνουν στο τελευταίο δωμάτιο.»
Ο ερευνητής Δρ. David Hairston, αναφέρει ότι η μελέτη αυτή απέδειξε απλά πόσο ευέλικτη είναι αυτή η ικανότητα.
«Τον τρόπο με τον οποίο είναι δυνατόν να αναβαθμιστεί ο τρόπος του χειρισμού των εγκεφαλικών διαδικασιών μέσω της ειδικευμένης πολύχρονης προσπάθειας και εμπειρίας.»
Τέλος ο Δρ. Bahador Bahrami, από το UCL Institute of Cognitive Neuroscience, είπε ότι η μελέτη αυτή τόνισε τη διαφορά στην εγκεφαλική «αναγνώριση» ανάμεσα στους μουσικούς και μη.
«Η συγκεκριμένη μελέτη επιδεικνύει τους μηχανισμούς που αναπτύσσονται στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια της ψυχαγωγίας. Ο εγκέφαλος των μουσικών προφανώς είναι "ρυθμισμένος" ώστε να αντιλαμβάνεται πολύ πιο εύκολα τους διαφορετικούς μουσικούς τόνους.»