Βάση Δεδομένων Εικόνων

Σε ένα paper βρήκα αυτή την ΒΔ όπου περιλαμβάνει πρόσωπα σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες, σε διάφορες πόζες (προφίλ - ανφάς) και με διάφορες εκφράσεις (neutral -smiling etc).


Ίσως χρήσιμο το link.

Πως τα πάτε με τους πειρασμούς...;

Ένα ενδιαφέρον άρθρο που βρήκα σήμερα στο Pathfinder news:

Υποκύπτοντας στον πειρασμό

PATHFINDER

Ο άνθρωπος σε κάθε περίπτωση επιθυμεί να βελτιώνει την ποιότητα ζωής του και να ονειρεύεται. Όμως, πολλές φορές έρχονται και οι πειρασμοί που μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα δύσκολο να αντιμετωπιστούν και μας απομακρύνουν από τα όνειρα μας.

Κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει διαφορετικά τους πειρασμούς, με ορισμένους να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς και κάποιους να ανθίστανται. Ένας επιστήμονας, ο οποίος προτείνει ότι θα μπορούσε να προβλέψει τις προσδοκίες των παιδιών, εξετάζοντας την αντίσταση τους στον πειρασμό ενός γλυκίσματος, σκοπεύει να παρακολουθήσει τον εγκέφαλο τους για να ανακαλύψει τις νευρολογικές ρίζες του πειρασμού και να μας γλιτώσει από αυτόν.

Το πείραμα του γλυκού, ένα από τα πιο απλά και επιτυχημένα πειράματα συμπεριφοράς, αναπτύχθηκε από τον καθηγητή Walter Mischel. Ο προηγούμενος κατέληξε ότι για όσο περισσότερο μπορούσε να περιμένει ένα 4χρονο παιδί για να πάρει ένα γλυκό, τόσο μεγαλύτερες ήταν οι πιθανότητες του για πιο ευτυχισμένη και επιτυχή ζωή.

Ο Mischel μελετάει τη συμπεριφορά ατόμων από τότε που ξεκίνησε με τα πειράματα του γλυκού, σε ένα παιδικό σταθμό, στο πανεπιστήμιο Stan-ford της Καλιφόρνιας το 1960. Τα αποτελέσματα της έρευνας του έχουν αποδειχθεί τόσο ενδιαφέροντα ώστε 40 από τους αρχικούς εθελοντές, που βρίσκονται τώρα στα 40 τους χρόνια, προετοιμάζονται να υποβληθούν σε εγκεφαλικές απεικονίσεις, με την ελπίδα να δώσουν απάντηση σε ένα περίπλοκο ανθρώπινο ερώτημα: Για ποιο λόγο κάποιοι από εμάς αντιστεκόμαστε καλύτερα στον πειρασμό σε σχέση με κάποιους άλλους;

«Η τεχνική της εγκεφαλικής απεικόνισης είναι ένα συναρπαστικό και πολύ χρήσιμο εργαλείο,» σχολιάζει ο Mischel, ο οποίος τώρα εργάζεται στο πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης.

Εξετάζοντας τις διαφορές ανάμεσα στον εγκέφαλο των εθελοντών, οι οποίοι αποδείχθηκαν καλοί στον έλεγχο των εσωτερικών παρορμήσεων τους, και εκείνων οι οποίοι όρμησαν στο γλυκό μόλις το αντίκρισαν, οι ερευνητές ελπίζουν να αναπτύξουν νέους τρόπους με τους οποίους θα διδάξουν τα οφέλη της υπομονής.

Το πείραμα του Mischel με το γλυκό αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της έρευνας, που σήμερα είναι γνωστή ως συναισθηματική νοημοσύνη (EQ), μια ανθρώπινη αξία που έχει να κάνει πιο πολύ με συναισθήματα παρά με την εκπαίδευση και τον ορθολογισμό.

Τα πειράματα ξεκίνησαν με μια απλή υπόδειξη. Ο Mischel τοποθέτησε ένα γλυκό σε ένα πιάτο μπροστά από τους εθελοντές και τους είπε πως εάν ήθελαν θα μπορούσαν να το φάνε. Όμως, εάν περίμεναν μερικά λεπτά έως ότου να φύγει και επιστρέψει στην αίθουσα, τότε θα τους έδινε και δεύτερο γλυκό. Ο Mischel στη συνέχεια έφυγε από το δωμάτιο για 10 – 15 λεπτά. Όπως έμαθε, το 1/3 των εθελοντών υπέκυψε αμέσως στον γλυκό πειρασμό, το άλλο 1/3 περίμενε την επιστροφή του καθηγητή και οι υπόλοιποι περίμεναν, αλλά τα παράτησαν μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.

Δεν περάσανε 14 χρόνια από τότε που οι εθελοντές μεγάλωσαν, τελείωσαν το σχολείο και πήγαν στο πανεπιστήμιο και ο Mischel άρχισε να επιβεβαιώνει μια δραματική συσχέτιση ανάμεσα στο πείραμα με το γλυκό και την επιτυχία στη ζωή. Τα παιδιά που άρπαξαν αμέσως τα γλυκά εξελίχθηκαν σε έφηβους με έλλειψη αυτοπεποίθησης και αντιμετώπισαν δυσκολίες στις σχέσεις τους. Εκείνοι οι οποίοι περίμεναν το δεύτερο γλύκισμα αποδείχθηκαν πιο ικανοί κοινωνικά, θετικοί και ακαδημαϊκά επιτυχημένοι. Στις σχολικές εξετάσεις, αυτοί που περίμεναν στο πείραμα τα πήγα καλύτερα από εκείνους που άρπαξαν αμέσως το γλυκό.

Ο Mischel συνεχίζει να παρακολουθεί την εξέλιξη των εθελοντών του και οι παρατηρήσεις του τον οδηγούν στο συμπέρασμα ότι εκείνοι που είχαν την αντοχή να περιμένουν και να αντιστέκονται έγιναν επιτυχημένοι ενήλικες.

Ορισμένοι ωστόσο, προτείνουν ότι ίσως ο Mischel να είχε διαφορετικά αποτελέσματα εάν αντικαθιστούσε το γλύκισμα που χρησιμοποιούσε με κάτι άλλο πιο δελεαστικό. Πολλοί, όμως, είναι και αυτοί που θεωρούν ότι η δουλειά του Mischel είναι η απόδειξη ότι η συναισθηματική νοημοσύνη παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ανάπτυξη του ενήλικου ατόμου.

Μια μελέτη από τους Martin Selig-man και Angela Duckworth κατέληξε ότι ο δείκτης νοημοσύνης ενός ατόμου συμβάλει μόνο κατά 30% στις ακαδημαϊκές επιδόσεις. Όλα τα υπόλοιπα εξαρτώνται από αξίες όπως η επιμονή, η πειθαρχία, η σκληρή δουλειά, η δημιουργικότητα και η τύχη. Ένας άλλος παράγοντας για την αποτυχία στο τεστ του γλυκίσματος είναι και η ανατροφή από την οικογένεια.

Για τον Mischel και άλλους ερευνητές, το ερώτημα τώρα είναι εάν η νευροεπιστήμη μπορεί να αναγνωρίσει το τμήμα του εγκεφάλου όπου διεξάγεται η διαδικασία της επιθυμίας. Αναζητώντας διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητα των υπομονετικών και μη ατόμων, οι ερευνητές ίσως μπορέσουν να αναγνωρίσουν στρατηγικές για την βελτίωση του αυτοελέγχου.

Times Online

Ο έρωτας, ο εγκέφαλος και το fMRI

Στην προτελευταία συνάντηση του μαθήματος "Νευροαπεικονιστικές Τεχνικές της Γνώσης και της Νόησης" είχαμε σχολιάσει (και τα σχόλια ήταν κυρίως αρνητικά) ένα άρθρο για τον "ρομαντικό έρωτα" (romantic love) : Reward, Motivation, and Emotion Systems Associated With Early-Stage Intense Romantic Love
Arthur Aron, Helen Fisher, Debra J. Mashek, Greg Strong, Haifang Li and Lucy L. Brown. J Neurophysiol 94: 327-337, 2005.

Μια από τους συγγραφείς (Helen Fisher - ανθρωπολόγος!?) μιλάει στο TED για τον έρωτα, τον εγκέφαλο, τον έρωτα μέσα στον εγκέφαλο, τον εγκέφαλο μέσα στον έρωτα, τις απόπειρες της λογοτεχνίας να τον περιγράψει και τις απόπειρες του fMRI να τον εντοπίσει..(φυσικά, μέσα σε 15 λεπτά μην περιμένετε και πολλά)

Αλλά..
1)δεν μας λέει και πολλά για τη νευροχημειοφυσιολογία (!) της κατάστασης
2)ο τρόπος της ομιλίας της μου θύμισε λιγάκι το ύφος και το στυλ των παπάδων (ελαφρώς γλυκανάλατο, με αναμενόμενους τονισμούς ανά σταθερό αριθμό συλλαβών κλπ-- σαν άπειρη δημοσιογράφος να διαβάζει μηχανικά το ωτοκιου σε μεταμεσονύκτιο δελτίο ειδήσεων μετά από μια κουραστική μέρα), όχι πως είναι απαραίτητα κατακριτέο, απλά κάπως παράξενο (και ίσως κάπως βαρετό)
3)υπάρχουν ανοιχτά θέματα σχετικά με την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των πειραματικών σχεδιασμών και μεθόδων σε τέτοια θέματα.. ;)

The Brain in Love ! !


Διάρκεια: 15'56''

ps. αυτή τη διάκριση romantic-love vs sex-love δεν την κατάλαβα ποτέ..όχι πως δεν υπάρχει κάτι εκεί (είναι και ευαίσθητο το θέμα, πως να το συζητήσω..), απλά μου φαίνεται πως πρόκειται για σύνολα και (γνήσια) υποσύνολα, όχι για διακριτές καταστάσεις. δεν ξέρω.

Μπορεί η ανθρώπινη ψυχή να μεταμοσχευτεί;

Η πρόοδος της ιατρικής επιστήμης τα τελευταία 30 χρόνια τρέχει με ιλιγγιώδη ρυθμό και τα θαύματα του χθες είναι τυπικές διαδικασίες του σήμερα. Έτσι έχει αποδειχθεί με τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς που έχουν γίνει σχεδόν εργασία ρουτίνας στα διάφορα νοσοκομεία του κόσμου. Ωστόσο, κάθε τόσο προκύπτει κάποια ιστορία που μας καθηλώνει και μας αναγκάζει να παρατηρήσουμε πως δεν πρόκειται για κάτι το τόσο συνηθισμένο σε ορισμένες περίπλοκες επεμβάσεις. Ο λόγος γίνεται για την προτεινόμενη υπόθεση ότι οι ασθενείς δε θα μπορούσαν να πάρουν μόνο τα όργανα από τους δότες, αλλά ακόμα και αναμνήσεις ή την ίδια την ‘ψυχή’ του δότη και αυτό αποτελεί σίγουρα μια πολύ περίεργη πρόταση.

Η αλλόκοτη αυτή πιθανότητα προέκυψε από την ανεξήγητη περίπτωση του Sonny Graham ενός κατά τα φαινόμενα ευτυχισμένου παντρεμένου 69χρονου που ζει στην Πολιτεία της Georgia. Αυτοπυροβολήθηκε χωρίς προειδοποίηση, χωρίς να έχει δείξει ποτέ στο παρελθόν κάποιο σημάδι στεναχώριας ή κατάθλιψης. Οι φίλοι του περιέγραψαν το γεγονός σαν μια δράση πάθους, αλλά χωρίς αιτία.

Η υπόθεση θα παρέμενε απλά μια απομονωμένη περίπτωση τραγωδίας εάν δεν συνέπιπτε το γεγονός, ότι ο Sonny είχε δεχτεί μέσω μεταμόσχευσης την καρδιά από έναν άντρα, ο οποίος είχε επίσης αυτοπυροβοληθεί κάτω από απαράλλαχτες συνθήκες. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίεργα από το γεγονός, ότι λίγο μετά την μεταμόσχευση ο Sonny συνάντησε τη γυναίκα του δότη και την ερωτεύτηκε ακαριαία.

"Όταν την πρωτογνώρισα," είπε ο Sonny σε μια τοπική εφημερίδα, "απλά έμεινα να την κοιτώ προσηλωμένος. Ένιωσα σα να τη γνώριζα από χρόνια. Δεν μπορούσα να σηκώσω τα μάτια μου από πάνω της."

Μίλησε για μια βαθιά και έντονη αγάπη για εκείνη. Ήταν στιγμιαίο και γεμάτο πάθος. Το είδος αυτό του έρωτα που ξεχειλίζει από πάθος και σε κάνει να χάνεις τον έλεγχο του νου και να εγκαταλείπεις κάθε λογική. Πολύ σύντομα παντρεύτηκαν.

Η τραγωδία του Sonny Graham θα μείνει στην ιστορία χωρίς αμφιβολία, ως μια φοβερή σύμπτωση. Άλλωστε δεν υπάρχει κάποια υπόνοια ότι οι αναμνήσεις ή ακόμα και ο ίδιος ο χαρακτήρας του δότη, θα μπορούσε να μεταμοσχευτεί μαζί με την καρδιά. Ουσιαστικά κάθε γιατρός ή επιστήμονας θα έλεγε ότι η καρδιά δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αντλία. Ο θρόνος του νου, η συνείδησή μας, η ίδια η ψυχή μας εάν κάτι τέτοιο υπάρχει εντοπίζεται στον εγκέφαλο. Ο μοναδικός έλεγχος της καρδιάς στο νου μας αφορά στο εάν στέλνει αίμα στον εγκέφαλό μας. Από τότε που ο William Harvey αποκάλυψε τα μυστήρια της καρδιάς και της κυκλοφορίας του αίματος, αιώνες πριν, το παραπάνω γεγονός ισχύει άνευ αμφιβολίας.

Ή τουλάχιστον, σχεδόν χωρίς αμφιβολία.

Κάποιοι τολμηροί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι οι αναμνήσεις και ο χαρακτήρας μας δεν κωδικοποιούνται μόνο μέσα στους εγκεφαλικούς νευρώνες αλλά σε ολόκληρο το σώμα μας. Η συνείδηση, καθώς ισχυρίζονται, δημιουργείται από κάθε ζωντανό κύτταρο του σώματος τα οποία δρουν σε συμφωνία μεταξύ τους. Υποστηρίζουν ότι οι καρδιά μας, το συκώτι αλλά και κάθε ένα όργανο του σώματος φυλάσσει τις αναμνήσεις μας, οδηγεί τα συναισθήματά μας και μας εμποτίζει με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα μας. Ολόκληρο το σώμα είναι ο θρόνος της ψυχής και όχι μόνο ο εγκέφαλος. Και εάν κάποιο από τα όργανα αυτά θα πρέπει να μεταμοσχευτεί σε άλλο άτομο, τμήμα των αναμνήσεων ίσως ακόμα και στοιχεία της ψυχής πιθανόν να μεταμοσχεύονται μαζί με αυτό.

Υπάρχουν για την ώρα περισσότερες από 70 τεκμηριωμένες περιπτώσεις παρόμοιες με αυτή του Sonny, όπου ασθενείς που τους δόθηκαν όργανα έλαβαν μαζί με αυτά στοιχεία της προσωπικότητας του δότη του οργάνου. Ο καθηγητής Gary Schwartz και οι συνεργάτες του στο πανεπιστήμιο της Arizona έχουν τεκμηριώσει πολυάριθμες, κατά τα φαινόμενα ανεξήγητες εμπειρίες, που μοιάζουν με αυτή του Sonny. Και κάθε μία τέτοια περίπτωση αποτελεί μια ευθεία πρόκληση στο ιατρικό κατεστημένο.

Σε μια περίφημη υπόθεση που αποκαλύφθηκε από την ομάδα του καθηγητή Schwartz, ένα 18χρονο αγόρι που έγραφε ποιήματα, έπαιζε μουσική και συνέθετε τραγούδια σκοτώθηκε σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, οι γονείς του βρέθηκαν μπροστά από μια κασέτα ενός τραγουδιού που είχε γράψει και που είχε τίτλο 'Danny, Η Καρδιά μου Είναι Δική Σου'. Στους στίχους του τραγουδιού το αγόρι έλεγε πως ένιωθε τον θάνατο μοιραία να τον πλησιάζει και πως ήταν η μοίρα του να δοθεί η καρδιά του. Μετά το θάνατό του η καρδιά του μεταμοσχεύτηκε σε ένα 18χρονο κορίτσι που την έλεγαν Danielle.

Όταν οι γονείς συνάντησαν τη Danielle της έπαιξαν λίγη από τη μουσική που είχε γράψει ο γιος τους και εκείνη, παρόλο που δεν είχε ακούσει το τραγούδι ποτέ πριν στη ζωή της, ήξερε τα λόγια και μπορούσε να συμπληρώσει τους στίχους.

Ο καθηγητής Schwartz ερεύνησε επίσης την περίπτωση μιας 29χρονης που ήταν λεσβία και εθισμένη στην τροφή από fast-food, η οποία πήρε την καρδιά μιας 19χρονης χορτοφάγου που περιγραφόταν ως 'νυμφομανής'. Μετά τη μεταμόσχευση είπε στους φίλους της ότι σιχαινόταν πλέον το κρέας και πως δεν έβρισκε πλέον τις γυναίκες ελκυστικές. Λίγο καιρό μετά τη μεταμόσχευση παντρεύτηκε έναν άντρα.

Τα συμβάντα αυτά που σχετίζονται με μεταμοσχεύσεις δεν περιορίζονται μόνο σε καρδιές. Και τα νεφρά φαίνεται ότι φέρουν κάποια από τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που τα είχαν αρχικά. Ας πάρουμε την περίπτωση της Lynda Gammons από το Weston του Lincolnshire, η οποία έδωσε το ένα από τα νεφρά της στον άντρα της, Ian. Από τότε που έγινε η εγχείρηση ο Ian πιστεύει πως πήρε κάποια στοιχεία από την προσωπικότητα της γυναίκας του. Ανέπτυξε μια αγάπη για την κατασκευή γλυκών, τα ψώνια, το καθάρισμα και την κηπουρική. Πριν από τη μεταμόσχευση απεχθανόταν κάθε είδος οικιακής εργασίας. Υιοθέτησε επίσης και έναν σκύλο, αν και πριν από την εγχείρηση είχε αδυναμία στις γάτες ενώ η γυναίκα του προτιμούσε τους σκύλους.

Είναι εύκολο να απορρίψει κανείς τέτοιες περιπτώσεις ως αερολογίες. Αλλά οι κινεζικές αρχές τις παίρνουν στα σοβαρά. Πρόσφατα ενδιαφέρθηκαν για τις ιδέες του καθηγητή Schwartz και ξεκίνησαν ένα πρόγραμμα για να ελέγχουν τους ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμοσχεύσεις. (Δεδομένου ότι πολλά 'δωρισμένα' όργανα στην Κίνα προέρχονται από εκτελεσμένους πολιτικούς κρατούμενους, κάποιος κυνικός θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ανησυχούν για κάποια 'επιδημική' πολιτική ανταρσία που μπορεί να διαδοθεί μέσα από δωρισμένα όργανα. Ωστόσο οι παραδόσεις των Κινέζων πριν από τον Κομμουνισμό, αλλά ακόμα και σήμερα, περιλαμβάνουν δοξασίες που σχετίζονται με το ότι η ψυχή και η συνείδηση συνδέονται και με την βιολογική υπόσταση του ανθρώπου).

Πολλοί επιστήμονες θα ισχυριστούν βέβαια, ότι δεκάδες χιλιάδων όργανα έχουν μεταμοσχευτεί ανά τον κόσμο και έτσι είναι αναμενόμενες μερικές περίεργες περιπτώσεις όπως αυτές που έχουν αναφερθεί. Δεν αποτελεί εξάλλου έκπληξη το γεγονός, πως μετά από μία μεγάλη και σημαντική για τη ζωή του ανθρώπου επέμβαση, όπως μια μεταμόσχευση καρδιάς, ο ασθενής είναι πιθανό να αλλάξει κάποια σημεία του χαρακτήρα του. Ποιος θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστος όταν έχει κοιτάξει το θάνατο με τα ίδια του τα μάτια;

Τα ισχυρότατα φάρμακα που χρειάζονται για να γίνουν οι διαδικασίες της μεταμόσχευσης μπορούν επίσης να προκαλέσουν σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά. Εάν τα βάλουμε όλα αυτά μαζί δεν είναι καθόλου άξιο απορίας που κάποιοι ασθενείς αφήνουν το νοσοκομείο με μια εντελώς αλλαγμένη οπτική ζωής. Αυτό που εκπλήσσει ωστόσο με αυτές τις περιπτώσεις, δεν είναι ότι κάποιοι ασθενείς γίνονται διαφορετικοί μετά την εγχείρηση, αλλά το ότι οι αλλαγές είναι τόσο συγκεκριμένες.

"Είναι μια στοχευμένη αλλαγή προσωπικότητας," λέει ο καθηγητής Schwartz. "Εάν αυτό ήταν το αποτέλεσμα φαρμάκων, στρες, ή απλά σύμπτωση, κανένα από τα στοιχεία αυτά δε θα μπορούσε να δικαιολογήσει τα συγκεκριμένα μοτίβα μεταφοράς της πληροφορίας που ταιριάζουν με αυτά του δότη."

Εάν ο καθηγητής Schwartz και οι ομοϊδεάτες του έχουν δίκιο, θα καταστρεφόταν μία από τις δομικές λίθους της μοντέρνας βιολογίας. Αλλά και πάλι, η μοντέρνα βιολογία έχει ένα μικρό ένοχο μυστικό: δεν έχει μέχρι στιγμής κάποια βιώσιμη θεωρία για να εξηγήσει το πώς αποθηκεύουμε τις αναμνήσεις και πως σχηματίζεται η συνείδηση. Στην πραγματικότητα, η επιστήμη δεν έχει ακόμα εξηγήσει τι ακριβώς είναι η συνείδηση, από πού προέρχεται και σε ποιο σημείο του σώματος εντοπίζεται. Έτσι, ίσως οι ποιητές και οι ρομαντικοί των διαφόρων εποχών να μην έχουν και τόσο άδικο όταν αναφέρονται στην καρδιά ως την έδρα των συναισθημάτων του ανθρώπου. Και εάν μπορούμε να μεταμοσχεύσουμε καρδιές, ίσως δεν είναι και τόσο παράτολμο να υποθέσουμε ότι τμήμα του πνεύματος πηγαίνει μαζί με αυτές. Ποιος ξέρει ίσως κάποια μέρα οι γιατροί να μπορούν να προσφέρουν και μια 'μεταμόσχευση χαρακτήρα'.

---

Μετάφραση - Απόδοση - Σχολιασμός: ESOTERICA.gr

---

Τα μυστικά της (συνθετικής) ευτυχίας ***UPDATED***

Αν σας συμβούν αυτά που ελπίζετε να σας συμβούν θα είστε ευτυχισμένοι; Αν σας συμβούν αυτά που απεύχεστε θα είστε δυστυχισμένοι;

O Dan Gilbert περιγράφει τη "συνθετική" ευτυχία και τη συγκρίνει με την "πραγματική". Τελικό συμπέρασμα: όσο και αν δεν το καταλαβαίνουμε, πολλές φορές δεν ξέρουμε τι θέλουμε.

Διάρκεια: 21:28

UPDATE 14/02/2008:
Embed-οσα (ωραία λέξη, ε;) τα βιντεάκια που αναφέρονται στα σχόλια, καθώς, πράγματι, είναι τρομερός ομιλητής και από τους λίγους που κατάφερε να σταθεί όρθιος στον Colbert και να του την πει κιόλας!



Διάρκεια: 14:48



Διάρκεια: 5:52

Θα μπορούσαν τα ρομπότ να έχουν συναισθήματα;

Από τις καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας, το Blade Runner κορυφώνεται με μια σκηνή που έχει μείνει στην ιστορία, ως μία από τις διασημότερες στις ταινίες sci-fi.

Blade Runner - Time to Die






I've seen things you people wouldn't believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tannhauser gate. All those moments will be lost in time, like tears in rain. Time to die.

Θέλετε να βοηθήσετε σε μια έρευνα για τα συναισθήματα;

Αναδημοσιεύω:

Η επιστήμη χρειάζεται τη βοήθειά σας!

Έχουμε αναλάβει το ελληνικό κομμάτι μιας πολύ μεγάλης διαπολιτισμικής μελέτης [http://www.iccra.net/grid-project] σε πολλές χώρες για τον εννοιολογικό χώρο των συγκινήσεων. Πρόκειται για μια προσέγγιση βασισμένη στη θεωρία των βασικών συνιστωσών για τις συγκινήσεις, και το ενδιαφέρον είναι ότι ο χώρος που προκύπτει έχει την ίδια δομή ακόμα κι αν οι επιμέρους λέξεις που υπάρχουν σε κάθε γλώσσα είναι διαφορετικές.

Για τη συμμετοχή της Ελλάδας πρέπει να συμπληρωθεί ένα ερωτηματολόγιο από μερικές εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες (προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς). Η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου γίνεται διαδικτυακά (από web browser) και διαρκεί από μία ως μιάμιση ώρα. Μπορεί φυσικά να γίνει οποιαδήποτε μέρα και ώρα σας βολεύει, αρκεί να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος Νοεμβρίου. Η συμμετοχή είναι απολύτως εθελοντική -- παρακαλώ όμως όσοι/όσες ανταποκριθούν να ασχοληθούν με σοβαρότητα και προσήλωση για να έχουμε έγκυρα δεδομένα.

Στείλτε μήνυμα στο protopap@ilsp.gr για να λάβετε τον απαραίτητο "κωδικό έρευνας" για τη συμμετοχή σας.


Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Θανάσης Πρωτόπαπας,
Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου